حسن امرایی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: بسیاری از نوجوان‌ها در شب یلدا یا دورهمی‌های خانوادگی برای نخستین بار با دیوان حافظ جدی‌تر روبه‌رو می‌شوند. شاید در ابتدا فقط به دنبال فال باشند، اما همین اتفاق می‌تواند شروع یک آشنایی واقعی با شعر حافظ باشد، اگر بعد از فال، درباره خود شعر هم صحبت کنیم.
وی افزود: وقتی نوجوان یک صفحه از دیوان را باز می‌کند و یک غزل می‌خواند، لازم نیست فوراً درباره خوب یا بد بودن فال صحبت کنیم. می‌توان از او پرسید کدام بیت بیشتر توجهش را جلب کرده و چرا. ممکن است یک کلمه یا یک تصویر شعری برای او جالب باشد و همین کنجکاوی باعث شود شعر را دوباره بخواند.
این فعال فرهنگی و ادبی ادامه داد: حتی اگر نوجوان معنی دقیق شعر را نداند، می‌توان کمک کرد تا ابتدا برداشت خودش را بگوید. بعد می‌توان سراغ معنی واژه‌ها و مفهوم غزل رفت. این ترتیب باعث می‌شود نوجوان احساس کند خودش هم در کشف شعر نقش دارد.
وی گفت: برنامه‌های فرهنگی هم می‌توانند از همین علاقه استفاده کنند. مثلاً در یک مراسم به جای اینکه فقط فال بگیریم، از نوجوان‌ها بخواهیم هر کدام یک بیت انتخاب کنند و بگویند چرا آن بیت را دوست دارند. یکی ممکن است درباره امید صحبت کند و دیگری درباره عشق یا دلتنگی. همین تفاوت نشان می‌دهد که شعر می‌تواند برای آدم‌های مختلف معناهای متفاوتی داشته باشد.
وی تأکید کرد: البته فال را نباید جای شناخت حافظ قرار دهیم. فال می‌تواند در را باز کند، اما بعد از آن باید نوجوان را به خود شعر رساند. می‌توان غزل کامل را خواند، درباره شاعر صحبت کرد یا چند شعر دیگر از حافظ پیدا کرد.
این فعال فرهنگی و ادبی در پایان گفت: اگر یک فال باعث شود نوجوان برای اولین بار غزل حافظ را کامل بخواند و درباره یک بیت آن سؤال کند، همان فال کار مهمی انجام داده است. باید این علاقه اولیه را جدی بگیریم و اجازه ندهیم حافظ فقط در همان لحظه فال باقی بماند.
انتهای خبر/
