به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان، کناف یکی از روشهای نوین در صنعت ساختمان است که برای اجرای سقفهای کاذب، دیوارهای دکوراتیو، نورپردازی مخفی و طراحی داخلی ساختمانها به کار میرود. این حرفه در سالهای اخیر به دلیل تنوع در طراحی، سرعت اجرا و امکان ایجاد طرحهای متنوع، موردتوجه بسیاری از فعالان صنعت ساختمان قرار گرفته است.
در شهرستان رومشکان که فرصتهای شغلی متنوع محدود است، شماری از جوانان بهجای انتظار برای فراهمشدن شغل، یادگیری این حرفه را انتخاب کردند و قدمبهقدم از شاگردی به استادکاری رسیدند. برخی از آنها برای کسب تجربه و فعالیت در پروژههای بزرگتر راهی شهرهای دیگر شدند و برخی نیز با آموزش به دوستان، آشنایان و دیگر جوانان، زمینه ورود افراد بیشتری را به این حرفه فراهم کردند.
گامی نو در صنعت ساختمان رومشکان
این مسیر نشان میدهد که یادگیری یک مهارت فنی، در کنار علاقه و پشتکار، میتواند راهی برای ایجاد شغل مستقل و کسب درآمد باشد؛ بهویژه در مناطقی که فرصتهای شغلی محدودتر است. در این گزارش، با دو نفر از فعالان رومشکانی حوزه کناف گفتگو کردهایم که سالها پیش وارد این حرفه شدند و بهتدریج توانستند از شاگردی به فعالیت مستقل و ایجاد فرصت شغلی برای دیگران برسند.
مهدی محرابیزاده در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: فعالیت خود را در حوزه کناف از سال ۱۳۷۹ آغاز کردم. آشنایی من با این حرفه از طریق یکی از دوستانم به نام سیاوش چراغی بود که از افراد پیشگام در زمینه کناف در کوهدشت، رومشکان و حتی استان لرستان به شمار میرفت.

وی افزود: علاقه به درآمد این حرفه و فنی بودن آن باعث شد به کنافکاری روی بیاورم. نخستین تجربه کاری من در سینما خرمشهر بود که بهعنوان کارگر ساده فعالیت میکردم و در سال ۱۳۷۹ روزانه هزار و ۵۰۰ تومان دستمزد میگرفتم.
محرابیزاده با اشاره به تجربه فعالیت در شهرهای مختلف کشور بیان کرد: در طول سالهای کاری خود در شهرهای مختلف و در پروژههای تجاری، اداری و مسکونی فعالیت داشتهام و این تجربهها به افزایش مهارت و شناخت بیشتر من از این حرفه کمک کرده است.
وی درباره رواج کناف در رومشکان گفت: درگذشته مردم منطقه بیشتر به روشهای سنتی ساختوساز تمایل داشتند و کناف چندان مورد استقبال نبود، اما حدود پنج سال اخیر با تلاش جوانان و تغییر سلیقه مردم، استفاده از این روش افزایش پیدا کرده است.
این فعال حوزه کناف ادامه داد: درآمد مناسب و آشنایی از طریق دوستان و اعضای خانواده از جمله دلایلی است که جوانان را به این حرفه جذب میکند. برخی افراد با دیدن فعالیت و درآمد کسانی که در این زمینه کار میکنند، به یادگیری آن علاقهمند میشوند. حتی بعضی دانشجویان در زمان تعطیلی دانشگاه یا اوقات فراغت کنافکاری میکنند تا بخشی از هزینههای تحصیل خود را تأمین کنند.
وقتی هنر دست، جایگزین روشهای سنتی میشود
محرابیزاده با اشاره به تفاوتهای کناف با روشهای سنتی ساختمانسازی اظهار داشت: یکی از ویژگیهای این روش، وزن کمتر آن در مقایسه با برخی ساختارهای سنتی است. برای نمونه، وزن بعضی از ساختارهای سنتی سقف میتواند به حدود ۷۵ کیلوگرم در هر مترمربع برسد، درحالیکه وزن سیستم کناف، بسته به نوع اجرا و مصالح مورداستفاده، بسیار کمتر و حدود ۱۰ کیلوگرم است.

وی درباره مدتزمان یادگیری این حرفه بیان کرد: رسیدن به مهارت و استادکاری به علاقه، استعداد و میزان تمرین فرد بستگی دارد. افرادی که ذهن فنی دارند و با اندازهگیری و محاسبات آشنا هستند، معمولاً بهتر میتوانند این حرفه را یاد بگیرند؛ البته تجربه و تمرین مستمر نقش مهمی در پیشرفت آنها دارد.
این فعال حوزه کناف افزود: یکی از جذابیتهای این کار آن است که هر پروژه میتواند طراحی و اجرای متفاوتی داشته باشد. فرد پس از اتمام کار، نتیجه تلاش خود را میبیند و رضایت مشتری نیز باعث ایجاد انگیزه برای ادامه فعالیت میشود.
محرابیزاده با اشاره به فرصتهای شغلی مرتبط با کنافکاری گفت: این حرفه تنها به اجرای کناف محدود نمیشود و افراد میتوانند در بخشهای مختلفی مانند طراحی و امور فنی، نصب و اجرا، فروش و تأمین مصالح، انبارداری و حملونقل فعالیت کنند. به همین دلیل، گسترش این حرفه میتواند برای افراد مختلف، متناسب با توانایی و تجربه آنها، زمینه اشتغال فراهم کند.
وی ادامه داد: کنافکاری میتواند به یک کسبوکار مستقل و درآمدزا تبدیل شود و افراد با کسب تجربه، افزایش کیفیت کار و شناخت بازار، امکان فعالیت در پروژههای بزرگتر را پیدا میکنند.
این حرفه مانند برخی مشاغل فنی دیگر، از جمله نجاری و کار با امدیاف، به علاقه، دقت و مهارت نیاز دارد و آشنایی با اندازهگیری و محاسبات نیز در آن اهمیت زیادی دارد.
محرابیزاده با اشاره به دشواریهای این شغل خاطرنشان کرد: کنافکاری در کنار فرصتهای درآمدزایی، به دلیل فعالیت بدنی و فشارهای ناشی از کار طولانیمدت میتواند مشکلاتی مانند آسیبهای کمر و گردن و فشار بر مفاصل ایجاد کند؛ بنابراین رعایت اصول ایمنی و توجه بهسلامت جسمی در این حرفه ضروری است.

کسب مهارت؛ راهی برای فرار از محدودیتهای شغلی
یوسف شکری در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: فعالیت خود در زمینه کناف را از سال ۱۳۸۶ و همزمان با دوران دانشجویی آغاز کردم. حدود سه سال بهعنوان شاگرد کار کردم و در این مدت تجربههای لازم را به دست آوردم. پس از آن نیز به دلیل درآمد مناسب این حرفه، فعالیت خود را ادامه دادم و پس از حدود چهار سال توانستم پروژههای مستقل بگیرم.
وی افزود: در حال حاضر هشت نفر با من همکاری میکنند و حدود ۲۰ نفر نیز در مقطعی شاگرد من بودهاند و پس از یادگیری این حرفه، بهصورت مستقل مشغول به کار شدهاند. این موضوع نشان میدهد که کنافکاری علاوه بر ایجاد درآمد برای فرد، میتواند زمینه آموزش و اشتغال افراد دیگر را نیز فراهم کند.
شکری با اشاره به دلایل گرایش جوانان رومشکانی به این حرفه بیان کرد: محدود بودن فرصتهای شغلی، امکانات و منابع مالی در شهرستان باعث شده است که برخی جوانان به دنبال حرفههایی باشند که به سرمایه اولیه زیادی نیاز نداشته باشد. کنافکاری از جمله مشاغلی است که با یادگیری و کسب تجربه میتوان در آن به درآمد رسید و بهتدریج فعالیت مستقل خود را آغاز کرد.

وی ادامه داد: برای تبدیلشدن به استادکار، علاقه، پشتکار و استمرار در یادگیری ضروری است. به طور معمول، فرد باید حدود سه تا چهار سال بهصورت جدی کار کند تا تجربه کافی به دست آورد و بتواند پروژهها را باکیفیت مناسب اجرا کند. البته میزان پیشرفت افراد به تلاش، دقت و جدیتی که در یادگیری دارند نیز بستگی دارد.
این فعال حوزه کناف درباره ضرورت فعالیت در شهرهای بزرگتر اظهار داشت: متأسفانه به دلیل نبود زیرساختهای مناسب و محدود بودن فرصتهای شغلی در شهرستان، بسیاری از جوانان برای فعالیت در این حرفه ناچارند به شهرهای بزرگتر یا پایتخت بروند. من نیز در سالهای ابتدایی فعالیت، برای انجام پروژهها به تهران رفتوآمد داشتم و از سال ۱۳۹۰ بهصورت دائم در این شهر ساکن شدم. بیشتر پروژههای من نیز در تهران انجام میشود.
شکری با اشاره به وضعیت بازار کار این حرفه گفت: بازار کناف ظرفیت مناسبی برای فعالیت دارد و با افزایش تجربه، شناخت بازار و گسترش ارتباطات کاری، امکان گرفتن پروژههای بزرگتر فراهم میشود. ممکن است فرد در ابتدای کار تجربه و شناخت کافی از بازار نداشته باشد، اما باگذشت زمان و ارتباط با فعالان این حوزه، میتواند فرصتهای کاری بیشتری به دست آورد.
وی افزود: تفاوت یک نیروی حرفهای با فرد تازهکار در تجربه، دقت و کیفیت اجرای کار مشخص میشود. هرچه فرد کار خود را اصولیتر و باکیفیت بیشتری انجام دهد، اعتماد مشتریان بیشتر میشود و زمینه معرفی به دیگران و گرفتن پروژههای جدید فراهم خواهد شد.
سرمایهای به وسعت علاقه، پشتکار و صداقت
شکری با بیان اینکه کنافکاری میتواند زمینه ورود نسبتاً سریع به بازار کار را فراهم کند، اظهار داشت: این حرفه در مقایسه با برخی مشاغل دیگر به سرمایه اولیه زیادی نیاز ندارد و افراد میتوانند با یادگیری و کسب تجربه، بهتدریج کار خود را گسترش دهند. البته برای موفقیت در این مسیر، تنها یادگیری مهارت فنی کافی نیست و اخلاق حرفهای، صداقت و مسئولیتپذیری نیز اهمیت زیادی دارد.
وی در پایان به جوانانی که قصد ورود به این حرفه را دارند توصیه کرد: باعلاقه و پشتکار شروع کنند، از سختیهای ابتدای مسیر دلسرد نشوند و کیفیت کار و صداقت را در اولویت قرار دهند؛ چراکه باگذشت زمان و کسب تجربه، نتیجه تلاش خود را خواهند دید.
تجربه مهدی محرابیزاده و یوسف شکری نشان میدهد که جوانان رومشکانی توانستهاند با یادگیری کنافکاری، محدودیت فرصتهای شغلی را به زمینهای برای کسب درآمد، استقلال و اشتغالزایی تبدیل کنند؛ هرچند توسعه فرصتهای شغلی در خود شهرستان همچنان ضرورتی مهم است.
انتهای خبر/















