مهدی امرایی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: به نظر من یکی از دلایلی که بعضی دانش‌آموزان با حافظ ارتباط نمی‌گیرند این است که معمولاً یک شعر مشخص را به همه معرفی می‌کنیم و از همه هم انتظار داریم همان را یاد بگیرند. شاید بهتر باشد هرکس فرصت داشته باشد خودش شعر مورد علاقه‌اش را پیدا کند.
وی افزود: مثلاً در کلاس می‌توانند چند بیت متفاوت از حافظ را در اختیار دانش‌آموزان بگذارند و از هرکس بخواهند یکی را انتخاب کند. بعد هم بپرسند چرا این بیت را دوست دارد. ممکن است یک نفر شعر مربوط به امید را انتخاب کند و دیگری شعری را که درباره عشق یا دلتنگی است. همین تفاوت‌ها طبیعی است و می‌تواند باعث شود دانش‌آموز بیشتر درباره انتخاب خودش فکر کند.
این دانش‌آموز ادامه داد: به نظرم مهم است که اول اجازه بدهند خودمان درباره شعر حرف بزنیم و بعد معنی دقیق آن را توضیح دهند. وقتی معلم از همان ابتدا یک معنی مشخص می‌گوید، ممکن است دانش‌آموز فقط همان جمله را حفظ کند. اما اگر اول نظر خودش را بگوید، بعد وقتی توضیح درست را می‌شنود، بهتر متوجه تفاوت برداشت خودش و مفهوم شعر می‌شود.
وی گفت: حتی می‌توانیم برای هر بیت یک مثال امروزی پیدا کنیم. اگر شعر درباره دوستی باشد، می‌توانیم درباره اتفاق‌هایی که بین دوستانمان می‌افتد صحبت کنیم. اگر درباره امید باشد، شاید آن را به درس، ورزش یا هدفی که داریم ربط بدهیم. این کار باعث می‌شود شعر قدیمی، برای ما هم قابل لمس شود.
وی افزود: فضای مجازی هم می‌تواند کمک کند. مثلاً هر دانش‌آموز یک بیت انتخاب کند و در یک ویدئوی کوتاه توضیح دهد چرا آن را دوست دارد. شاید بقیه با دیدن انتخاب‌های دوستانشان، به شعرهایی علاقه‌مند شوند که قبلاً نخوانده‌اند.
این دانش‌آموز در پایان گفت: اگر قرار است نوجوان حافظ را بشناسد، بهتر است کمی هم به او اعتماد کنیم. بگذارید خودش بخواند، انتخاب کند، سؤال بپرسد و حتی گاهی برداشت متفاوتی داشته باشد؛ شاید همین مسیر، بهترین راه برای پیدا کردن حافظ مورد علاقه خودش باشد.
انتهای خبر/
