علی امرایی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: برای بعضی از نوجوان‌ها خواندن یک متن کلاسیک در صفحه کتاب دشوار است، اما وقتی همان شعر با موسیقی، صدا یا تصویر همراه می‌شود، توجه آنها بیشتر جلب می‌شود. این ظرفیت می‌تواند برای معرفی حافظ مورد استفاده قرار بگیرد.
وی افزود: قرار نیست شعر حافظ را تغییر دهیم تا برای نوجوان جذاب شود. می‌توان همان شعر را با یک اجرای درست، تصویر مناسب یا برنامه هنری در اختیار او گذاشت. بعد از آن هم باید فرصت بدهیم متن اصلی را بخواند و درباره چیزی که شنیده یا دیده، نظر بدهد.
این فعال هنری ادامه داد: مثلاً می‌توان از دانش‌آموزان خواست یک بیت از حافظ انتخاب کنند و برای آن پوستر یا تصویر طراحی کنند. دانش‌آموز دیگری می‌تواند همان بیت را با صدای خودش اجرا کند و یک نفر دیگر درباره حس و فضای آن توضیح بدهد. شاید این کارها ساده باشند، اما باعث می‌شوند نوجوان شعر را فقط به عنوان یک متن درسی نبیند.
وی گفت: برنامه‌های مدرسه و فرهنگسراها هم می‌توانند از این روش استفاده کنند. به جای یک مراسم که در آن چند نفر شعر می‌خوانند و بقیه فقط تماشا می‌کنند، می‌توان بخش‌هایی برای موسیقی، نمایش کوتاه، تصویرسازی و اجرای نوجوانان در نظر گرفت. در این حالت، خود نوجوان بخشی از برنامه می‌شود.
وی افزود: هنر البته نباید جای شعر را بگیرد. اگر موسیقی یا تصویر باعث شود نوجوان فقط اجرا را به خاطر بسپارد و متن را نخواند، هدف کامل نشده است. بهتر است بعد از هر اجرای هنری، متن شعر هم معرفی شود و درباره معنی و فضای آن گفت‌وگو شود.
این فعال هنری در پایان گفت: گاهی برای نزدیک شدن نوجوان به یک شاعر، لازم نیست اول کتاب را جلوی او بگذاریم. ممکن است یک موسیقی، یک تصویر یا یک اجرای خوب او را کنجکاو کند. وقتی این کنجکاوی ایجاد شد، می‌توان او را به سمت خود شعر هدایت کرد.
انتهای خبر/
