رضا بازوند در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: امروز کودکان و نوجوانان با حجم زیادی از اطلاعات روبه‌رو هستند. بخشی از این اطلاعات را از مدرسه و خانواده می‌گیرند و بخش بزرگی نیز از طریق شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها به آنها می‌رسد. در چنین شرایطی، مطالعه می‌تواند به کودک کمک کند با دقت بیشتری با اطلاعات اطرافش برخورد کند.
وی افزود: وقتی کودک داستان یا یک متن را می‌خواند، با موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که نیاز به فکر کردن دارد. ممکن است رفتار یک شخصیت را درست یا اشتباه بداند، درباره تصمیم او سؤال داشته باشد یا پایان داستان را جور دیگری تصور کند. همین فرایند ساده، ذهن را به پرسیدن و تحلیل کردن عادت می‌دهد.
این خبرنگار ادامه داد: امروز یک خبر یا ویدئو ممکن است در چند دقیقه بین تعداد زیادی از کاربران منتشر شود. نوجوانی که عادت به خواندن و بررسی کردن داشته باشد، راحت‌تر می‌پرسد این خبر از کجا آمده، چه کسی آن را منتشر کرده و آیا منبع دیگری هم آن را تأیید کرده است.
وی گفت: البته نباید از کتاب انتظار داشت تمام مشکلات سواد رسانه‌ای را حل کند، اما مطالعه می‌تواند یکی از پایه‌های شکل‌گیری ذهن پرسشگر باشد. کسی که با متن‌های مختلف آشناست، معمولاً راحت‌تر تفاوت میان یک ادعا، یک نظر و یک خبر را تشخیص می‌دهد.
وی با اشاره به نقش خانواده‌ها اظهار داشت: اگر نوجوان خبری را برای پدر یا مادرش تعریف کرد، بهتر است به جای رد کردن فوری آن، از او بپرسیم منبعش کجا بوده و خودش درباره آن چه فکری می‌کند. این روش به او یاد می‌دهد قبل از پذیرفتن یا رد کردن یک مطلب، درباره آن فکر کند.
این خبرنگار افزود: کتاب همچنین باعث می‌شود نوجوان با دیدگاه‌های مختلف آشنا شود. ممکن است یک کتاب موضوعی را از یک زاویه مطرح کند و کتاب دیگری همان موضوع را متفاوت توضیح دهد. همین تفاوت به نوجوان نشان می‌دهد که همیشه یک موضوع را نمی‌توان فقط از یک زاویه دید.
وی در پایان گفت: هدف از کتابخوان کردن کودکان فقط این نیست که در آینده چند کتاب بیشتر خوانده باشند. مهم این است که خواندن، فکر کردن و پرسیدن برای آنها به یک رفتار طبیعی تبدیل شود؛ چون نوجوانی که سؤال می‌پرسد، راحت‌تر می‌تواند میان اطلاعات درست و نادرست تفاوت بگذارد.
انتهای خبر/
