حسن امرایی، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: نوجوان امروز با موضوعاتی مثل دوستی، انتخاب، شکست، امید، دلخوری و نگرانی درباره آینده روبه‌روست و اگر بتوانیم شعر حافظ را در کنار همین تجربه‌های واقعی قرار دهیم، احتمال اینکه با او ارتباط بگیرد بیشتر می‌شود.
وی افزود: برای شروع لازم نیست یک غزل کامل را در اختیار نوجوان بگذاریم و از او بخواهیم معنی همه ابیات را یاد بگیرد. گاهی یک بیت کافی است. می‌توان همان یک بیت را خواند و پرسید اگر این شعر درباره زندگی تو بود، چه چیزی از آن برداشت می‌کردی؟ پاسخ هر نوجوان ممکن است متفاوت باشد و همین تفاوت می‌تواند یک گفتگوی خوب ایجاد کند.
این فعال فرهنگی ادامه داد: فرض کنیم دانش‌آموزی در یک مسابقه ورزشی شکست خورده یا برای رسیدن به یک هدف درسی نتیجه نگرفته است. در چنین موقعیتی می‌توان بیتی از حافظ را که درباره امید، صبر یا دوباره شروع کردن است، مطرح کرد و از او خواست بگوید این شعر چه چیزی به تجربه خودش اضافه می‌کند. در این صورت، شعر دیگر فقط یک متن قدیمی نیست؛ بخشی از یک تجربه واقعی می‌شود.
وی گفت: حتی در مدرسه می‌توان به جای اینکه همیشه از دانش‌آموز معنی آماده بخواهیم، از او نظر بخواهیم. ممکن است یک نوجوان از یک بیت درباره دوستی برداشت کند و دیگری درباره آینده. مهم این است که ابتدا فرصت فکر کردن داشته باشد و بعد معنی دقیق شعر را یاد بگیرد.
وی تأکید کرد: البته قرار نیست برای جذاب شدن حافظ، شعر او را سطحی کنیم. باید زبان توضیح دادن را ساده‌تر کنیم و اجازه بدهیم نوجوان خودش بخشی از مسیر شناخت را طی کند.
این فعال فرهنگی در پایان گفت: اگر نوجوان یک روز احساس کند یک بیت حافظ دقیقاً با حال و فکر خودش ارتباط دارد، شاید همان لحظه شروع یک رابطه تازه با شعر باشد. حافظ وقتی ماندگار می‌شود که از صفحه کتاب بیرون بیاید و در زندگی واقعی نوجوان جایی برای خودش پیدا کند.
انتهای خبر/
