به گزارش پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان، مسعود کرم زادی فعال فضای مجازی نوشت: امروز فضای مجازی دیگر بخشی جدا از زندگی مردم نیست. بسیاری از کارهای روزمره ما از طریق تلفن همراه و شبکههای اجتماعی انجام میشود؛ از ارتباط با دوستان و اقوام گرفته تا آموزش، خرید، اطلاعرسانی و حتی پیدا کردن شغل.
اگر بخواهیم منصفانه نگاه کنیم، فضای مجازی فقط تهدید نیست؛ فرصتهای زیادی در اختیار ما قرار داده است. یک دانشآموز میتواند با چند جستوجوی ساده به آموزشهای مختلف دسترسی پیدا کند، فیلمهای آموزشی ببیند و مطالبی را یاد بگیرد که شاید در کتابهای درسی خود پیدا نکند. یک جوان میتواند مهارتی یاد بگیرد و حتی بدون داشتن سرمایه زیاد، کار خود را در فضای مجازی معرفی کند.
برای کسبوکارهای کوچک نیز فضای مجازی فرصت بزرگی است. فردی که در خانه صنایع دستی تولید میکند، کشاورزی که محصول خود را عرضه میکند یا کسی که خدماتی ارائه میدهد، میتواند بدون اجاره مغازه و هزینههای سنگین، محصولات و توانایی خود را به افراد بیشتری معرفی کند.
در شهرستانها و مناطق کوچک نیز این فرصت اهمیت بیشتری پیدا میکند. گاهی یک محصول محلی، یک هنر دستی یا یک توانایی که فقط در یک روستا یا شهر شناخته شده است، میتواند از طریق فضای مجازی به مردم نقاط دیگر معرفی شود.
فضای مجازی همچنین ارتباط میان مردم را آسانتر کرده است. امروز فاصله جغرافیایی نمیتواند مانند گذشته مانع ارتباط خانوادهها شود. یک تماس تصویری ساده میتواند اعضای خانوادهای را که کیلومترها از یکدیگر فاصله دارند، برای لحظاتی کنار هم قرار دهد.
در حوزه فرهنگی و اجتماعی نیز فضای مجازی میتواند ابزار مناسبی برای انتشار مطالب مفید، معرفی ظرفیتهای شهرستان، اطلاعرسانی درباره مشکلات مردم و بیان توانمندیهای جوانان باشد. حتی یک تصویر یا گزارش درست میتواند باعث شود مسئلهای که مدتها دیده نشده، مورد توجه مسئولان قرار بگیرد.
اما استفاده درست از فضای مجازی نیازمند سواد رسانهای است. هر مطلبی که در یک کانال یا صفحه منتشر میشود، الزاماً درست نیست. گاهی یک خبر نادرست در چند دقیقه دستبهدست میشود و میتواند باعث نگرانی یا بیاعتمادی شود. بنابراین باید قبل از بازنشر هر مطلبی، منبع آن را بررسی کنیم.
از طرف دیگر، نباید اجازه دهیم فضای مجازی تمام وقت ما را بگیرد. تلفن همراه قرار است ابزار زندگی باشد، نه اینکه خودش تبدیل به زندگی ما شود. اگر ساعتهای زیادی از شبانهروز صرف تماشای محتوای بیهدف شود، فرصت مطالعه، ورزش، گفتوگو با خانواده و حضور در جامعه از بین میرود.
به ویژه خانوادهها باید به جای ترسیدن از فضای مجازی، سواد استفاده از آن را به فرزندان خود آموزش دهند. جوان را نمیتوان برای همیشه از فضای مجازی دور نگه داشت؛ اما میتوان به او یاد داد چگونه از فرصتهای آن استفاده کند و در برابر آسیبهایش مراقب باشد.
مسئله اصلی، خود فضای مجازی نیست؛ مسئله نوع استفاده ما از آن است. همانطور که یک ابزار میتواند برای ساختن استفاده شود، اگر نادرست به کار گرفته شود، میتواند آسیبزا باشد.
پس باید نگاه ما به فضای مجازی، نگاه استفاده هوشمندانه باشد؛ نه استفاده بدون محدودیت و نه کنار گذاشتن کامل آن. اگر این فضا را درست بشناسیم، میتوانیم از آن برای آموزش، کسبوکار، ارتباط، اطلاعرسانی و رشد جوانان استفاده کنیم و اجازه ندهیم فرصتهای آن زیر سایه آسیبهایش دیده نشود.
