کاظم یک شهروند سالمند رومشکانی، با نگاهی متفاوت به گسترش شبکههای اجتماعی، از تغییر سبک ارتباط میان اعضای خانواده سخن گفت و اظهار داشت: من قبول دارم که تلفن همراه خیلی از کارها را راحت کرده است. امروز میتوانیم با کسی که کیلومترها از ما فاصله دارد صحبت کنیم و از حالش باخبر شویم. این اتفاق خوبی است و نمیشود آن را نادیده گرفت.
وی افزود: اما گاهی میبینم چند نفر در یک اتاق نشستهاند و هرکدام به گوشی خودش نگاه میکند. آدمها کنار هم هستند، اما با هم حرف نمیزنند.
وی با بیان خاطراتی از گذشته ادامه داد: قبلاً وقتی خانواده دور هم جمع میشدند، صحبت میکردند، از هم خبر میگرفتند و وقت بیشتری کنار هم بودند. امروز گاهی همه در کنار هم هستند، اما هرکدام در یک دنیای دیگر زندگی میکنند.
این شهروند گفت: البته من نمیگویم گوشی بد است یا مردم نباید از شبکههای اجتماعی استفاده کنند. حرفم این است که نباید اجازه بدهیم وسیلهای که برای راحتتر شدن زندگی ساخته شده، جای خود زندگی را بگیرد.
وی تصریح کرد: ارتباط با اقوامی که در شهرها یا کشورهای دیگر هستند، یکی از خوبیهای همین فناوری است. شاید اگر تلفن همراه و اینترنت نبود، خیلی از خانوادهها کمتر میتوانستند از حال هم باخبر شوند.
کاظم ادامه داد: اما همین وسیله وقتی بیش از اندازه وارد زندگی شود، ممکن است حتی بین اعضای یک خانواده فاصله ایجاد کند. به نظرم باید برای خودمان زمانهایی داشته باشیم که گوشی کنار گذاشته شود و همه با هم صحبت کنند.
وی تأکید کرد: جوانها باید با پدر و مادرشان حرف بزنند. بچهها باید با بزرگترها وقت بگذرانند. بعضی چیزها را نمیشود از داخل صفحه گوشی یاد گرفت؛ مثل تجربه، محبت و ارتباط خانوادگی.
این شهروند سالمند افزود: شاید یک بزرگتر حرفی برای گفتن داشته باشد که برای جوان خیلی ارزشمند باشد، اما اگر همیشه سرمان داخل گوشی باشد، اصلاً فرصت شنیدن آن را پیدا نمیکنیم.
وی در پایان گفت: تکنولوژی باید در خدمت انسان باشد. اگر یک روز دیدیم به جای اینکه ما گوشی را مدیریت کنیم، گوشی دارد زمان و زندگی ما را مدیریت میکند، باید کمی توقف کنیم و به خودمان نگاه کنیم.
انتهای خبر/
