به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «دیار رومشکان»، کرمرضا جودکی رئیس شبکهٔ بهداشت و درمان شهرستان رومشکان نوشت: روز اهدای عضو، فرصتی برای ترویج فرهنگ نجات جان انسانها و یادآوری ارزش والای ایثار و نوعدوستی است؛ اقدامی انسانی و خداپسندانه که میتواند زندگی دوبارهای به بیماران نیازمند ببخشد و امید را به خانوادههای بسیاری بازگرداند.
اهدای عضو یکی از زیباترین جلوههای انساندوستی و ایثار در جامعهٔ امروز است. اقدامی که میتواند پس از پایان زندگی یک انسان، آغازگر حیات و امید برای چندین بیمار دیگر باشد. به همین دلیل، روزی به نام روز اهدای عضو نامگذاری شده تا اهمیت این فرهنگ ارزشمند بیش از گذشته موردتوجه مردم قرار گیرد و جامعه نسبت به آثار انسانی، اخلاقی و معنوی آن آگاهتر شود.
در دنیای امروز، بسیاری از بیماران برای ادامهٔ زندگی نیازمند پیوند عضو هستند و گاهی تنها راه نجات آنان، تصمیم بزرگ و انساندوستانه خانوادهای است که رضایت به اهدای عضو عزیز خود میدهد. این تصمیم، اگرچه در لحظات سخت و تلخ گرفته میشود، اما میتواند لبخند زندگی را به چند خانواده دیگر بازگرداند و از رنج و انتظار بیماران بکاهد.
در فرهنگ اسلامی نیز حفظ جان انسانها جایگاه بسیار والایی دارد. خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: «و هر کس انسانی را زنده بدارد، چنان است که گویی همه مردم را زنده داشته است.» این آیه نشاندهنده عظمت نجات جان انسانها در نگاه دین اسلام است. اهدای عضو نیز در حقیقت مصداقی روشن از همین عمل انسانی و الهی به شمار میرود؛ زیرا یک تصمیم میتواند زندگی چند انسان را از مرگ و رنج نجات دهد.
بسیاری از علما و بزرگان دینی نیز اهدای عضو را اقدامی پسندیده و دارای ثواب بزرگ دانستهاند؛ چرا که روح اسلام بر پایه کمک به انسانها، کاهش رنج بیماران و حفظ حیات انسان بنا شده است. وقتی عضوی از بدن یک فرد میتواند پس از مرگ او جان انسانی دیگر را نجات دهد، این کار میتواند باقیات الصالحات ارزشمند و ماندگار باشد.
بااینحال، هنوز در برخی خانوادهها و بخشهایی از جامعه، آگاهی کافی درباره اهدای عضو وجود ندارد و گاهی برخی باورهای نادرست یا ترسهای بیاساس باعث میشود افراد نسبت به این مسئلهٔ مهم بیتفاوت باشند. به همین دلیل، فرهنگسازی و اطلاعرسانی در این زمینه اهمیت فراوانی دارد. رسانهها، مراکز آموزشی، نهادهای فرهنگی و مجموعههای درمانی میتوانند نقش مؤثری در افزایش آگاهی مردم دربارهٔ فواید و اهمیت اهدای عضو داشته باشند.
فرهنگسازی برای اهدای عضو، تنها به معنای تشویق مردم به دریافت کارت اهدای عضو نیست، بلکه ترویج روحیه ایثار، همدلی و مسئولیتپذیری اجتماعی در جامعه است. جامعهای که افراد آن به فکر نجات جان دیگران باشند، جامعهای سرشار از امید، محبت و انسانیت خواهد بود.
خانوادههایی که رضایت به اهدای عضو عزیزان خود میدهند، در حقیقت باوجود اندوه فراوان، بزرگترین درس انساندوستی را به جامعه میآموزند. آنان ثابت میکنند که حتی در سختترین لحظات نیز میتوان به زندگی دیگران امید بخشید و باعث ادامه تپش قلب انسانهای دیگری شد.
روز ادای عضو یادآور این حقیقت است که زندگی انسان تنها به سالهایی که نفس میکشد محدود نمیشود؛ بلکه گاهی یک تصمیم آگاهانه و ایثارگرانه میتواند پس از مرگ نیز منشأ خیر و نجات برای دیگران باشد. ترویج این فرهنگ ارزشمند، نیازمند همکاری همگانی، آگاهیبخشی مستمر و تقویت نگاه انسانی و دینی به مسئله نجات جان انسانهاست.
بیتردید هر قدمی که در مسیر گسترش فرهنگ اهدای عضو برداشته شود، میتواند امید تازهای برای بیماران نیازمند باشد و جامعه را به سمت مهربانی، مسئولیتپذیری و ارزشهای والای انسانی نزدیکتر کند.
