به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «دیار رومشکان»، منوچهر باباییراد، مدیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان رومشکان نوشت: روز جهانی موزه و میراثفرهنگی، فرصتی برای توجه بیشتر به اهمیت حفظ آثار تاریخی و فرهنگی هر ملت است؛ گنجینههایی که نشاندهنده هویت، تمدن و ریشههای یک کشور هستند و در روزهای سختِ جنگ و دشمنی، همواره در معرض تهدید و آسیب قرار میگیرند.
موزهها و آثار تاریخی تنها مجموعهای از اشیای قدیمی یا بناهای کهن نیستند، بلکه روایتگر تاریخ، فرهنگ، باورها و هویت یک ملتاند. هر اثر تاریخی، بخشی از حافظه جمعی مردم را در خود جایداده و نشان میدهد یک ملت در طول قرنها چگونه زندگی کرده، مقاومت داشته و فرهنگ خود را حفظ کرده است. به همین دلیل، حفظ میراثفرهنگی تنها وظیفه یک نهاد یا سازمان نیست، بلکه مسئولیتی ملی و همگانی به شمار میرود.
روز جهانی موزه و میراثفرهنگی، یادآور اهمیت صیانت از این سرمایههای ارزشمند است. ملتهایی که تاریخ و فرهنگ خود را فراموش کنند، در برابر هجمههای فرهنگی و جنگ نرم دشمنان آسیبپذیر خواهند شد. موزهها در حقیقت پل ارتباطی میان نسل گذشته و نسل امروز هستند و به جوانان کمک میکنند تا ریشههای تاریخی و هویتی خود را بهتر بشناسند.
ایران اسلامی با تمدنی چندهزارساله، یکی از غنیترین کشورهای جهان از نظر آثار تاریخی و فرهنگی است. از بناهای باستانی گرفته تا آثار مذهبی، سنتها، هنرها و آیینهای محلی، همگی بخشی از هویت ملی و فرهنگی این سرزمین محسوب میشوند. همین عظمت تاریخی باعث شده است که دشمنان در طول سالها همواره تلاش کنند به هویت فرهنگی ملت ایران ضربه وارد کنند.
در روزهای جنگ و آشوب، یکی از اهداف مهم دشمنان، تخریب زیرساختهای فرهنگی و تاریخی ملتهاست؛ زیرا آنان بهخوبی میدانند که نابودی میراثفرهنگی تنها تخریب یک ساختمان یا اثر تاریخی نیست، بلکه تلاشی برای ضربهزدن به روحیه، هویت و انسجام مردم است. در جریان جنگ رمضان نیز برخی اماکن تاریخی، فرهنگی و زیرساختهای مرتبط با میراث ملی دچار آسیب شدند و این مسئله بار دیگر نشان داد که دشمنان حتی به آثار فرهنگی و تاریخی ملتها نیز رحم نمیکنند.
آسیب به مراکز فرهنگی و تاریخی تنها خسارت مادی نیست؛ بلکه لطمهای به حافظه تاریخی ملتهاست. وقتی یک اثر تاریخی آسیب میبیند، بخشی از روایت گذشته و هویت فرهنگی یک جامعه نیز در معرض نابودی قرار میگیرد. به همین دلیل، در بسیاری از جنگها و درگیریهای جهان، سازمانهای بینالمللی بر ضرورت حفاظت از آثار تاریخی تأکید کردهاند.
در چنین شرایطی، نقش مردم و مسئولان در حفاظت از میراثفرهنگی بسیار مهم است. همانگونه که مردم در دفاع از امنیت و تمامیت ارضی کشور نقشآفرینی میکنند، حفظ آثار تاریخی و فرهنگی نیز نیازمند مشارکت عمومی است. توجه به بناهای تاریخی، جلوگیری از تخریب آثار فرهنگی، ترویج فرهنگ میراثداری و آموزش نسل جوان درباره اهمیت تاریخ و تمدن ایران از جمله اقداماتی است که میتواند این سرمایههای ارزشمند را حفظ کند.
همچنین رسانهها، مراکز آموزشی و فعالان فرهنگی وظیفه دارند اهمیت میراثفرهنگی را برای جامعه تبیین کنند. نسل جوان باید بداند هر بنای تاریخی، هر موزه و هر اثر فرهنگی، بخشی از شناسنامه ملی و هویت تاریخی اوست. ملتی که تاریخ خود را بشناسد، در برابر هجمههای فرهنگی و تبلیغات دشمنان مقاومتر خواهد بود.
روز جهانی موزه و میراثفرهنگی، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه فرصتی برای تجدید عهد با تاریخ، فرهنگ و هویت ملی است. امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم از میراث ارزشمند گذشتگان پاسداری کنیم و آن را سالم و پرافتخار به نسلهای آینده بسپاریم. دشمنان شاید بتوانند به برخی بناها و آثار آسیب وارد کنند، اما تا زمانی که فرهنگ، هویت و روح مقاومت در میان مردم زنده باشد، این ملت همچنان استوار و سربلند باقی خواهد ماند.
