راضیه شکرزاده در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: یکی از تجربه‌هایی که در مدرسه می‌توان به‌راحتی مشاهده کرد، تفاوت رفتار دانش‌آموز با کتاب انتخابی خودش و کتابی است که بدون توجه به علاقه او در اختیارش قرار گرفته است. وقتی دانش‌آموز حق انتخاب دارد، معمولاً با کنجکاوی بیشتری سراغ کتاب می‌رود.
وی افزود: نباید انتظار داشته باشیم همه دانش‌آموزان یک سلیقه داشته باشند. در یک کلاس ممکن است دانش‌آموزی داستان دوست داشته باشد، دانش‌آموز دیگری به کتاب‌های علمی علاقه‌مند باشد و فرد دیگری زندگی‌نامه یا کتاب‌های طنز را ترجیح دهد. این تفاوت طبیعی است و نباید آن را مشکل تلقی کرد.
این معلم ادامه داد: گاهی فقط کافی است چند کتاب مختلف روی میز قرار دهیم و از دانش‌آموز بخواهیم یکی را انتخاب کند. همین کار ساده، فضای کلاس را تغییر می‌دهد. دانش‌آموز احساس می‌کند نظرش اهمیت دارد و قرار نیست صرفاً یک دستور را اجرا کند.
وی گفت: انتخاب آزاد به معنای بی‌توجهی به راهنمایی معلم نیست. معلم می‌تواند متناسب با سن، سطح خواندن و علاقه دانش‌آموز چند گزینه مناسب معرفی کند و انتخاب نهایی را به خود او بسپارد. این روش هم مسیر مطالعه را هدایت می‌کند و هم استقلال دانش‌آموز را حفظ می‌کند.
وی بیان کرد: نکته دیگر این است که نباید بعد از هر مطالعه، دانش‌آموز را با امتحان و پرسش‌های رسمی روبه‌رو کنیم. اگر هر کتابی که می‌خواند در پایان با آزمون و نمره همراه شود، ممکن است حس اجبار دوباره ایجاد شود. گاهی بهتر است از او بخواهیم فقط یک جمله درباره کتاب بگوید یا شخصیت مورد علاقه‌اش را معرفی کند.
این معلم افزود: معرفی کتاب توسط خود دانش‌آموزان نیز روش خوبی است. وقتی یک دانش‌آموز درباره داستانی که خوانده برای دوستانش صحبت می‌کند، ممکن است چند نفر دیگر هم به آن کتاب علاقه‌مند شوند. در این حالت، کتاب وارد گفت‌وگوی خود بچه‌ها می‌شود.
انتهای خبر/
