محمد امرایی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: وقتی درباره کتابخوانی کودکان صحبت می‌کنیم، نباید فقط از خانواده‌هایی حرف بزنیم که امکان خرید مرتب کتاب یا دسترسی آسان به کتابخانه دارند. در هر شهرستان، کودکانی زندگی می‌کنند که ممکن است کتاب در خانه‌شان کمتر پیدا شود و باید برای این گروه نیز راه دسترسی فراهم شود.
وی افزود: ممکن است یک کودک به کتاب علاقه داشته باشد اما کتابخانه نزدیک محل زندگی او نباشد یا خانواده‌اش امکان خرید کتاب‌های مختلف را نداشته باشند. در چنین شرایطی نمی‌توان فقط از او خواست بیشتر مطالعه کند. بخشی از مسئولیت بر عهده نهادهای فرهنگی و اجتماعی است که دسترسی به کتاب را آسان‌تر کنند.
این فعال اجتماعی ادامه داد: یکی از راه‌های ساده، ایجاد قفسه‌های کوچک کتاب در مکان‌هایی است که کودکان و نوجوانان حضور دارند؛ مانند مدارس، مساجد، مراکز فرهنگی یا فضاهای عمومی. این قفسه‌ها لازم نیست بزرگ باشند. اگر کتاب‌ها مناسب سن بچه‌ها باشند و مرتب مورد استفاده قرار بگیرند، همان مجموعه کوچک هم می‌تواند مفید باشد.
وی گفت: امانت دادن و گردش کتاب میان خانواده‌ها نیز راه دیگری است. چند خانواده می‌توانند تعدادی کتاب را با هم به اشتراک بگذارند. یک کتاب می‌تواند در یک ماه به دست چند کودک برسد و لازم نیست برای هر کودک یک نسخه جداگانه خریداری شود.
وی با اشاره به روستاهای شهرستان اظهار داشت: در مناطق روستایی نیز می‌توان برنامه‌های ساده‌ای برای رساندن کتاب به دانش‌آموزان در نظر گرفت. حتی یک کتابخانه سیار یا مجموعه‌ای که در فواصل مشخص میان روستاها جابه‌جا شود، می‌تواند برای کودکانی که دسترسی کمتری دارند، تجربه متفاوتی ایجاد کند.
این فعال اجتماعی افزود: در انتخاب کتاب‌ها، خود بچه‌ها هم باید دیده شوند. اگر تمام کتاب‌هایی که در اختیار آنها قرار می‌گیرد فقط آموزشی یا درسی باشد، ممکن است علاقه چندانی ایجاد نکند. داستان، طنز، علمی، ورزشی، هنری و موضوعات مورد علاقه نوجوانان نیز باید در این مجموعه‌ها حضور داشته باشد.
وی ادامه داد: فعالیت اجتماعی در حوزه کتاب فقط جمع‌آوری کتاب‌های اضافی و قرار دادن آنها در یک قفسه نیست. باید ببینیم این کتاب‌ها واقعاً خوانده می‌شوند یا خیر. اگر کتابی ماه‌ها در قفسه بماند و کسی سراغش نرود، باید در انتخاب و شیوه ارائه آن تجدیدنظر کرد.
وی در پایان اظهار داشت: کتابخوانی فقط مسئله علاقه فردی نیست؛ دسترسی هم اهمیت دارد. کودکی که کتاب مناسب را در خانه، مدرسه یا محله خودش می‌بیند، فرصت بیشتری برای انتخاب و تجربه کردن دارد. اگر می‌خواهیم تعداد بیشتری از کودکان و نوجوانان با کتاب مأنوس شوند، باید کاری کنیم کتاب برای آنها وسیله‌ای دور از دسترس نباشد.
انتهای خبر/
