حسن امرایی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: برای علاقه‌مند کردن کودکان و نوجوانان به مطالعه، باید کتاب را از یک وسیله صرفاً آموزشی خارج کنیم و آن را به بخشی از زندگی روزمره آنها تبدیل کنیم. کودکی که فقط هنگام انجام تکلیف یا امتحان با کتاب روبه‌رو می‌شود، طبیعی است که مطالعه را بیشتر یک وظیفه بداند تا فعالیتی لذت‌بخش.
وی افزود: داشتن چند جلد کتاب در خانه به‌تنهایی کافی نیست. کودک باید ببیند اعضای خانواده هم کتاب می‌خوانند و درباره آن صحبت می‌کنند. حتی چند دقیقه مطالعه پدر یا مادر در طول روز می‌تواند برای کودک الگو باشد؛ چون بچه‌ها بسیاری از رفتارها را با دیدن یاد می‌گیرند.
این فعال فرهنگی ادامه داد: برای شروع لازم نیست کتاب‌های سنگین و آموزشی انتخاب شود. ممکن است یک کودک به داستان، حیوانات، فوتبال، فضا یا ماجراهای هیجانی علاقه داشته باشد. اگر همان علاقه را نقطه شروع قرار دهیم، مسیر مطالعه برای او راحت‌تر می‌شود. نباید از همان ابتدا کتابی را که خودمان مناسب می‌دانیم، بدون توجه به علاقه کودک به او تحمیل کنیم.
وی گفت: صحبت کردن با کودک درباره کتابی که خوانده، یکی از راه‌های ساده برای ایجاد علاقه است. می‌توان از او پرسید کدام شخصیت داستان را بیشتر دوست داشته یا اگر جای شخصیت اصلی بود، چه تصمیمی می‌گرفت. این گفتگوها باعث می‌شود کودک احساس کند کتاب فقط چند صفحه نوشته نیست و می‌تواند موضوعی برای فکر کردن و حرف زدن باشد.
وی با اشاره به نقش مدرسه بیان کرد: مدرسه نیز می‌تواند ارتباط دانش‌آموزان با کتاب را بیشتر کند. معرفی کتاب توسط دانش‌آموزان، اختصاص زمانی کوتاه برای مطالعه آزاد در کلاس و فراهم کردن امکان انتخاب کتاب، می‌تواند فضای متفاوتی ایجاد کند.
این فعال فرهنگی افزود: در شهرستان نیز می‌توان با برنامه‌های ساده مانند قصه‌خوانی، تعویض کتاب بین خانواده‌ها و ایجاد قفسه‌های کتاب در مراکز فرهنگی، کتاب را بیشتر در دسترس کودکان قرار داد. لازم نیست همیشه برنامه‌ها بزرگ و پرهزینه باشند.
وی در پایان گفت: کتابخوان شدن یک کودک با دستور و اجبار اتفاق نمی‌افتد. کودک باید کتاب را در خانه و مدرسه ببیند، امکان انتخاب داشته باشد و از مطالعه تجربه خوبی به دست بیاورد. وقتی کتاب برای او با قصه، سرگرمی، کشف و گفتگو همراه شود، کم‌کم خودش سراغ آن خواهد رفت.
انتهای خبر/
