به گزارش پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان، نشست شورای امنیت سازمان ملل درباره ایران تحت دستور کار «عدم اشاعه هستهای» و اجرای قطعنامه ۲۲۳۱ برگزار شد؛ این جلسه پس از انقضای رسمی پوشش اجرایی قطعنامه ۲۲۳۱ در اکتبر ۲۰۲۵ بوده و حول برنامه هستهای ایران، اختلافنظرها درباره تفسیر قطعنامه و گزارش دبیرکل سازمان ملل بود. جلسه بدون صدور قطعنامه پایان یافت و بیشتر به جدال لفظی میان نمایندگان کشورها گذشت.
اظهارات نمایندگان کشورها
ایران
ایران با تأکید بر صلحآمیز بودن برنامه هستهای خود، اعلام کرد که قطعنامه ۲۲۳۱ منقضی شده و شورای امنیت نباید دوباره آن را فعال کند.
ایران همچنین ادعا کرد که جلسه فعلی «تحریف» قطعنامه ۲۲۳۱ است و مخالف آن است و ضمن همراهی با مواضع روسیه و چین علیه برگزاری جلسه، این نشست را بیاعتبار خواند.
آمریکا و اروپا (آمریکا، فرانسه، بریتانیا و آلمان)
نمایندگان کشورهای غربی بر ضرورت بازگشت به مذاکرات، ارائه پاسخ به نگرانیهای عدم اشاعه و پیگیری اجرای توافق هستهای تأکید کردند.
آمریکا بر آمادگی برای گفتگو رسمی با ایران تأکید کرد اما مواضع سختگیرانهای درباره غنیسازی اورانیوم مطرح کرد.
روسیه و چین
روسیه و چین مخالفت خود را با برگزاری جلسه اعلام کردند و انتقاد کردند که نشست بر اساس قطعنامه منقضی شده برگزار شده است.
هر دو کشور از تفسیر اعضای غربی درباره قطعنامه و احیای تحریمها انتقاد کردند.
حمایتکنندگان و مخالفان ایران
حمایتکنندگان ایران (دفاع از موضع تهران یا مخالفت با نشست)
روسیه – مخالف برگزاری جلسه و مخالف تفسیر «اسنپبک» تحریمها.
چین – همسو با روسیه، نشست را نامشروع دانست.
در گزارشها اشاره شده ایران نیز در مواضعش این رویکرد را دنبال کرده است.
مخالفان ایران (انتقاد یا فشار بر ایران)
آمریکا – خواستار بازگشت به مذاکره در چارچوب تغییرات هستهای با شروط شد.
کشورهای اروپایی (فرانسه، بریتانیا، آلمان) از تلاش برای بازگشت تحریمها و فشار بر ایران حمایت کردند.
تحلیل مواضع: اجماع یا اختلاف؟
کاملاً اختلافی:
نشست نشان داد که هیچ اجماع قاطعی درباره ایران در شورای امنیت وجود ندارد. شکاف عمده میان گروه غربی (آمریکا و اروپاییها) و گروه شرقی (روسیه و چین) باقی است.
دلایل اختلاف
تفسیر قطعنامه ۲۲۳۱: غربیها بر احیای بخشی از آن تأکید دارند، درحالیکه ایران، روسیه و چین آن را منقضی میدانند.
برنامه هستهای ایران: اختلاف درباره غنیسازی اورانیوم و الزامات مذاکره؛ غرب خواهان محدودیت بیشتر، ایران خواهان حق غنیسازی مشروط و نظارت متوازن است.
اهمیت ژئوپلیتیک: روسیه و چین معمولاً از اصول عدم مداخله حمایت میکنند، درحالیکه غرب بر نگرانیهای عدم اشاعه و فشار دیپلماتیک تأکید دارد.
نتیجه این است که اجماع وجود ندارد و اختلافات عمیق است، که دلیل آن ساختار چندجانبه شورا و منافع متفاوت اعضای دائم است.
نحوه پوشش رسانههای ایران
رسانههای رسمی و نزدیک به دولت – حوزه سیاست خارجی ایران عمدتاً این نشست را با تمرکز بر «نامشروع بودن نشست» و «تحریف قطعنامه ۲۲۳۱» گزارش کردند، با تأکید بر همراهی روسیه و چین در مخالفت.
برخی رسانهها نیز بر تنش لفظی میان ایران و ایالات متحده و غرب تمرکز کردند و دیدگاه ایران را در دفاع از حقوق هستهای صلحآمیز برجسته ساختند.
در مجموع تحلیلها در رسانههای ایران تمایل به برجستهسازی اختلافات و بیاعتباری نشست نسبت به وجهه حقوقی یا دیپلماتیک آن داشتهاند.
پیشنهاد خط رسانهای برای فعالان شبکههای اجتماعی
تأکید بر حق غنیسازی صلحآمیز:
برنامه هستهای ایران طبق NPT مشروع است و ایران حق دارد بر اساس قوانین بینالمللی این برنامه را دنبال کند.
بیاعتبار دانستن نشست:
قطعنامه ۲۲۳۱ رسماً در اکتبر ۲۰۲۵ منقضی شده و تفسیر فعلی برای فشار بیشتر بیپایه است.
تقویت اتحاد با روسیه و چین:
مخالفت این کشورها نشاندهنده حمایت از اصول عدم مداخله و چندجانبهگرایی است.
نمایش تضاد دوگانه غرب:
غرب ادعای دیپلماسی دارد، اما شروط غیرقابلقبول و فشار بر ایران را دنبال میکند.
حفظ لحن حقوق بینالمللی:
اشتراکگذاری تحلیلهایی با استناد به NPT و حقوق هستهای ایران، نه لفاظیهای تند و غیرقابلتوجیه.
انتهای خبر/
