به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «دیار رومشکان»، در شرایط بحرانی و تحریمی، دیپلماسی فعال ایران با قدرتهای شرقی همچون چین و روسیه نقش کلیدی در حفظ منافع ملی و تقویت امنیت کشور ایفا کرده است. این دو کشور نه تنها در حمایت از حق غنیسازی ایران، بلکه در بسیاری از مسائل دیگر، همواره حامی تهران بودهاند. این همکاریها نشاندهنده توانمندی دیپلماسی ایران در مواجهه با فشارهای بینالمللی است و اهمیت روابط با قدرتهای شرقی را در سیاست خارجی کشور به وضوح نمایان میکند.
چین و روسیه از جمله کشورهایی هستند که در شورای امنیت سازمان ملل و سایر مجامع بینالمللی بهطور قاطع در برابر فعالسازی مکانیسم ماشه ایستادهاند و از حق غنیسازی ایران حمایت کردهاند. مخالفت با مکانیسم ماشه که میتواند به بازگشت تحریمها علیه ایران منجر شود، نمایانگر رویکرد استراتژیک این دو کشور در حمایت از ایران در برابر فشارهای جهانی است. این اقدامات نه تنها به تقویت روابط دو طرف کمک کرده بلکه توانسته است اعتبار ایران را در عرصه بینالمللی ارتقا دهد و جایگاه کشور را در برابر کشورهای غربی مستحکمتر کند.
چین، بهعنوان یکی از بزرگترین اقتصادهای جهانی، نقش ویژهای در حمایت از ایران در دوران تحریمها ایفا کرده است. در دوران شیوع کرونا، زمانی که بسیاری از کشورها از ارسال واکسن به ایران خودداری کردند، چین بهطور جدی به ایران در تأمین واکسن کمک کرد و این نمونهای از حمایتهای چین از ایران در شرایط بحرانی است. علاوه بر این، چین در عرصه انرژی نیز همواره بهعنوان یکی از بزرگترین مشتریان نفتی ایران در دوران تحریم عمل کرده است. خرید نفت از ایران در این شرایط نشاندهنده تعهد بلندمدت چین به روابط با ایران است. این حمایتها تنها در عرصه اقتصادی نبوده، بلکه در زمینههای سیاسی نیز مشهود است، چرا که چین در مقابل فشارهای بینالمللی به دفاع از ایران پرداخته و از برنامه هستهای ایران حمایت کرده است.
چین در زمینههای مختلف تکنولوژیکی نیز پیشرفتهای چشمگیری داشته است و ایران توانسته از این پیشرفتها بهرهبرداری کند. چین نه تنها در زمینههای اقتصادی بلکه در عرصههای صنعتی و نظامی نیز به ایران کمک کرده است. در حالی که بسیاری از کشورهای غربی از انتقال تکنولوژی به ایران خودداری کردهاند، چین همواره در این زمینه نقش مؤثری ایفا کرده است. ایران از تکنولوژیهای پیشرفته چین برای بهبود صنایع مختلف خود بهره برده و در این راستا، همکاریهای دو کشور در زمینههای صنعتی، پزشکی و نظامی موجب ارتقای سطح توانمندیهای فنی ایران شده است.
علاوه بر این، چین و روسیه در سالهای اخیر با بسیاری از کشورهای منطقهای در زمینههای اقتصادی و تجاری توافقات استراتژیک مهمی به امضاء رساندهاند. این توافقات نه تنها به توسعه اقتصادی کشورهای منطقه کمک کرده بلکه به آنها این امکان را داده تا روابط بلندمدت و پایدار با چین و روسیه برقرار کنند. ایران نیز میتواند از این تجربیات بهرهبرداری کرده و با تقویت روابط خود با چین و روسیه، زمینههای جدیدی برای همکاریهای اقتصادی، تجاری و حتی امنیتی ایجاد کند. همکاریهای استراتژیک با این کشورها میتواند به ایران در مواجهه با بحرانها و تحریمها کمک کرده و بهعنوان یک سپر حفاظتی در برابر فشارهای بینالمللی عمل کند.
در سالهای اخیر، توافقات اقتصادی ایران با چین و روسیه بیشتر از پیش بهویژه در زمینههای انرژی و زیرساختها گسترش یافته است. پروژههای مشترک در حوزه انرژی، احداث راهآهن و همچنین همکاری در طرحهای بزرگ صنعتی نمونههایی از این نوع همکاریها هستند که تأثیر زیادی در تقویت زیرساختهای اقتصادی ایران دارند. این توافقات میتواند ایران را به یکی از بازیگران اصلی در کریدورهای تجاری و انرژی منطقه تبدیل کند. همچنین، تقویت روابط تجاری با این دو کشور میتواند به ایران کمک کند تا وابستگی خود را از غرب کاهش دهد و در نتیجه استقلال اقتصادی بیشتری پیدا کند.
با توجه به تجربیات موفق همکاری ایران با چین و روسیه، دیپلماسی ایران باید بهطور جدی تقویت روابط با کشورهای شرقی را در دستور کار خود قرار دهد. قرارداد ۲۵ ساله ایران با چین، نمونهای از همکاریهای بلندمدت و پایدار است که میتواند بهعنوان یک الگوی موفق در سیاست خارجی ایران مورد استفاده قرار گیرد. این نوع همکاریها میتواند به تقویت استقلال و امنیت ملی ایران کمک کند و در برابر فشارهای بینالمللی، یک سپر حفاظتی برای کشور ایجاد نماید.
همکاری ایران با روسیه نیز در بخشهای مختلف، بهویژه در زمینه نظامی و امنیتی، میتواند بهعنوان یک نقطه قوت در سیاست خارجی ایران به شمار رود.
در نهایت، دیپلماسی با چین و روسیه نه تنها در شرایط بحرانی و تحریمی به ایران کمک کرده بلکه میتواند بهعنوان یک استراتژی پایدار و موفق در سیاست خارجی کشور مورد توجه قرار گیرد. این دیپلماسی فعال باید در اولویت سیاست خارجی ایران قرار گیرد تا ایران بتواند در مسیر توسعه و استقلال، از فرصتهای استراتژیک بیشتری بهرهبرداری کند و در برابر فشارهای جهانی مقاومتر از پیش عمل نماید.
