نرگس امرایی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان اظهار داشت: یکی از مشکلات برخی برنامههای فرهنگی این است که بدون شناخت کافی از شرایط و نیازهای محله طراحی میشوند. در حالی که هر محله ویژگیها و مسائل خاص خود را دارد و نمیتوان برای همه مناطق یک نسخه واحد در نظر گرفت.
وی افزود: برای مثال، ممکن است در یک محله برنامههای مرتبط با نوجوانان و اوقات فراغت اولویت داشته باشد، اما در محلهای دیگر، آموزش مهارتهای زندگی، فعالیتهای خانوادهمحور یا تقویت ارتباط میان همسایگان اهمیت بیشتری پیدا کند. بنابراین پیش از اجرای هر برنامه باید با ساکنان محله گفتگو کرد و نظر آنها را شنید.
این فعال فرهنگی بیان کرد: یکی از راههای افزایش مشارکت مردم، استفاده از ظرفیت افراد معتمد، جوانان، بانوان و گروههای داوطلب محلی است. وقتی مردم احساس کنند در شکلگیری یک برنامه سهم دارند، استقبال بیشتری از آن خواهند کرد و حتی برای ادامه فعالیت نیز انگیزه پیدا میکنند.
وی با اشاره به اهمیت استمرار برنامهها گفت: فعالیت فرهنگی نباید تنها به برگزاری یک مراسم یا مناسبت محدود شود. گاهی یک دورهمی کتابخوانی، نشست گفتگوی خانوادهها یا برنامه آموزشی کوچک که بهصورت منظم برگزار شود، تأثیر بیشتری از برنامههای پرهزینه و مقطعی دارد.
این فعال فرهنگی در پایان خاطرنشان کرد: برای ارزیابی فعالیتهای فرهنگی باید دید چه تعداد از مردم در آن مشارکت کردهاند و چه تغییری در روابط و فضای اجتماعی محله ایجاد شده است؛ صرف برگزاری برنامه نمیتواند معیار موفقیت باشد.
انتهای خبر/















