به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «دیار رومشکان»، جلال بازوند مدرس دانشگاه آزاد اسلامی و کارشناس ارشد ادبیات فارسی نوشت: در روزگار دشوار و حساس، بازخوانی اندیشه و پیامهای ابوالقاسم فردوسی بیش از همیشه ضروری است؛ چراکه فردوسی با سرودن شاهنامه به ایرانیان آموخت که دفاع از وطن، حفظ وحدت و ایستادگی در برابر دشمن، میراث پرافتخار نیاکان این سرزمین است.
نام حکیم ابوالقاسم فردوسی در تاریخ ایران تنها نام یک شاعر بزرگ نیست، بلکه نماد غیرت، هویت و عشق به وطن است. فردوسی در روزگاری که هویت ایرانی در معرض فراموشی قرار داشت، با خلق شاهنامه روح حماسه و میهندوستی را در جان مردم ایران زنده نگه داشت و نشان داد که ملت ایران در سختترین شرایط نیز از سرزمین و فرهنگ خود دفاع خواهد کرد.
شاهنامه فقط روایت جنگها و پهلوانیها نیست؛ کتابی است که در آن عشق به وطن، اتحاد مردم و ایستادگی در برابر دشمن موج میزند. فردوسی در سراسر این اثر بزرگ تلاش میکند به ایرانیان یادآوری کند که عزت و سربلندی هر ملت در گرو حفظ وحدت و حمایت از سرزمین خویش است. پهلوانان شاهنامه برای منافع شخصی نمیجنگند، بلکه جان خود را برای امنیت، آرامش و سربلندی ایران فدا میکنند.
امروز نیز جامعه ما بیش از هر زمان دیگری نیازمند همین روحیه همبستگی و وطندوستی است. ملت ایران در طول تاریخ بارها ثابت کرده که در شرایط سخت و روزهای بحرانی، اختلافها را کنار گذاشته و برای دفاع از وطن در کنار یکدیگر ایستادهاند. این همان فرهنگی است که فردوسی از نیاکان ما روایت میکند؛ فرهنگی که بر پایه شجاعت، وفاداری و غیرت ملی شکلگرفته است.
ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه بارها بر اهمیت اتحاد تأکید میکند. او بهخوبی میدانست که دشمنان یک ملت زمانی موفق میشوند که مردم از هم فاصله بگیرند و وحدت خود را از دست بدهند. به همین دلیل، پهلوانان شاهنامه همیشه در کنار مردم و برای آرامش کشور میجنگند و از ایران بهعنوان خانه مشترک همه ایرانیان دفاع میکنند.
امروز نیز هرکس بهاندازه توان و مسئولیت خود میتواند پشتیبان وطن باشد. گاهی این حمایت در میدان دفاع و امنیت معنا پیدا میکند و گاهی در قالب خدمت، همدلی، امیدآفرینی و حفظ آرامش جامعه جلوه مییابد. آنچه مهم است، حفظ روحیه مسئولیتپذیری و احساس تعلق به ایران است؛ همان روحیهای که در سراسر شاهنامه دیده میشود.
نسل جوان باید بداند که وطندوستی تنها یک شعار نیست، بلکه بخشی از هویت تاریخی ملت ایران است. نیاکان ما در سختترین روزها از این سرزمین دفاع کردند و اجازه ندادند دشمنان، فرهنگ و عزت ایران را از بین ببرند. امروز نیز ادامه همان راه، نیازمند اتحاد، آگاهی و حضور مردم در کنار یکدیگر است.
در شرایط حساس کنونی، بازخوانی شاهنامه میتواند یادآور این حقیقت باشد که ایران همیشه باتکیهبر مردم خود پابرجا مانده است. هرگاه ملت ایران متحد بودهاند، از بحرانها عبور کردهاند و هر زمان اختلاف و ناامیدی گسترشیافته، دشمنان فرصت پیدا کردهاند.
فردوسی با زبان شعر، درس بزرگی به همه نسلها داد؛ اینکه ایران تنها یک سرزمین نیست، بلکه میراث مشترک همه ماست و حفظ آن وظیفهای همگانی است. همانگونه که پهلوانان شاهنامه برای دفاع از وطن از جان خود گذشتند، امروز نیز همه ما باید با وحدت، همدلی و حمایت از کشور، ادامهدهنده راه پرافتخار نیاکان خود باشیم.
بیتردید تا زمانی که روح وطندوستی در میان مردم ایران زنده باشد، این سرزمین همچنان استوار، سربلند و شکستناپذیر باقی خواهد ماند.
