به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «دیار رومشکان»، موضوع جمعیت و فرزندآوری در سالهای اخیر به یکی از محورهای مهم سیاستهای کلان کشور تبدیل شده و تلاش مسئولان بر این است که با ارائه حمایتهای اجتماعی، فرهنگی و بهداشتی، خانوادهها بتوانند با آرامش بیشتری تصمیم به فرزندآوری بگیرند. در این میان، کاهش سقطهای غیرضروری و حمایت از مادران باردار، یکی از اولویتهای برنامههای جمعیتی است.
در شهرستان رومشکان، مرکز «نَفَس» بهمنظور پیشگیری از سقطهای عمدی و حمایت از مادران باردار راهاندازی شده است. این مرکز با ارائه مشاورههای تخصصی، حمایتهای روانی و در برخی موارد کمکهای معیشتی، تلاش میکند شرایطی فراهم کند تا مادران بتوانند دوران بارداری خود را با آرامش و اطمینان بیشتری طی کنند.
هدف اصلی طرح «نَفَس» نهتنها حفظ سلامت مادر و جنین، بلکه ارتقای آگاهی خانوادهها و کاهش تأثیر فشارهای اجتماعی و فرهنگی بر تصمیمهای مادران است. تجربههای میدانی نشان میدهد که هرچه مادران با چنین مراکزی آشنا باشند و از حمایتهای آن بهرهمند شوند، تصمیمهای ناآگاهانه کاهشیافته و سلامت جسمی و روحی آنان بهتر حفظ میشود.
باوجود این اقدامات، کمبود منابع مالی پایدار و نبود اطلاعرسانی کافی از مهمترین چالشهای پیشروی این طرح است. کارشناسان معتقدند برای موفقیت و گسترش طرح «نَفَس» باید علاوه بر تأمین منابع، آموزش و فرهنگسازی عمومی درباره اهمیت حمایت از مادران و آگاهی درباره پیامدهای سقط ادامه یابد.
مرکز «نَفَس»؛ حمایت در کنار آگاهیبخشی
رقیه نظرعلیوند، کارشناس ارشد مشاوره مامایی و مسئول واحد جوانی جمعیت، سلامت خانواده و مدارس در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان با اشاره به اهمیت جوانی جمعیت اظهار داشت: مرکز «نَفَس» در تاریخ پنجم آذر ۱۴۰۲ در شهرستان رومشکان و همزمان با هفته بسیج و با حضور مسئولان تأسیس شد.
وی افزود: در مرکز نَفَس یک کارشناس مامایی، یک روانشناس و یک پزشک فعالیت دارند. مادر بارداری که مراجعه کرده و به هر دلیلی قصد سقط داشته باشد، به ماما و مشاور ارجاع داده میشود تا عوارض سقط عمدی برای او توضیح داده شده و از نظر روانشناختی بررسی شود و در صورت نیاز نیز توسط پزشک ویزیت میشود.
کارشناس ارشد مشاوره مامایی و مسئول واحد جوانی جمعیت، سلامت خانواده و مدارس عنوان کرد: مادر باردار پس از شناسایی، در طول دوره بارداری بهصورت مستمر تحت پوشش و حمایت مرکز قرار میگیرد. برخی مادران خودشان مراجعه میکنند و برخی دیگر از طریق ارتباطات مجموعه معرفی میشوند که بیشتر این معرفیها بهصورت محیطی و توسط همکاران شبکه بهداشت، مراکز سلامت و ماماهای مراکز درمانی انجام میشود.
وی گفت: هدف اصلی این مجموعه نجات فرزندان از سقط و جلوگیری از قتل نفس است و در مرحله بعد کمک به جوانی جمعیت و فرزندآوری مدنظر قرار دارد. طبق آخرین آمار، سالانه ۳۰۰ تا ۳۵۰ هزار مورد سقط عمدی در کشور رخ میدهد که برای ایران با پیشینه دینی و مذهبی، حتی یک مورد هم زیاد است.
کمبود منابع و نیاز به مشارکت خیران
نظرعلیوند ادامه داد: کمکها بیشتر در حوزه پزشکی بوده و تا حدودی نیز حمایتهای مالی توسط بسیج جامعه پزشکی در قالب پکیجهای خوراکی و پوشاک انجام شده است. بااینحال، پشتوانه مالی قوی وجود ندارد و حمایتها بیشتر جنبه روحی داشته و منابع محدود و غیرمستمر است.
وی تصریح کرد: نبود خیران سلامت از دیگر مشکلات است که لازم است از ظرفیتهای مختلف، از جمله فضای مجازی، برای جذب آنان استفاده شود. تعامل با ادارات، ارگانها و صنوف مختلف برای شناسایی خیرین و تأمین مالی طرح ضروری است. همچنین انعقاد تفاهمنامه با پزشکان متخصص و بیمارستانها برای ارائه تخفیف یا خدمات رایگان پزشکی به این افراد باید در دستور کار قرار گیرد.
کارشناس ارشد مشاوره مامایی و مسئول واحد جوانی جمعیت، سلامت خانواده و مدارس گفت: از ابتدای اجرای طرح تاکنون ۱۲ مورد شناسایی شده که از این تعداد، ۹ زایمان انجام شده و سه نفر همچنان باردار هستند. از مجموع این موارد، ۱۱ نفر به دلیل فقر مالی و یک نفر به دلیل تعدد فرزندان قصد سقط عمدی داشتهاند.
روایت مادری زیر فشار مشکلات اقتصادی
امرایی یک مادر رومشکانی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان با ابراز تأسف از اقدامی که انجام داده است اظهار داشت: زمانی که متوجه بارداریام شدم، شرایط مالی زندگیام بسیار سخت بود و همین مسئله باعث شد دچار نگرانی و اضطراب شدید شوم.
وی افزود: فشار مشکلات اقتصادی ازیکطرف و حرفها و توصیههای اطرافیان از طرف دیگر، باعث شد احساس کنم ادامه بارداری برایم ممکن نیست.
این مادر رومشکانی ادامه داد: اطرافیان مدام میگفتند با این وضعیت زندگی، بچهدارشدن تصمیم درستی نیست و همین حرفها کمکم روی ذهنم اثر گذاشت تا جایی که احساس کردم راه دیگری ندارم. در واقع، بیشتر از آنکه تصمیم شخصی باشد، نتیجه ترس و فشار روانی بود که از اطراف به من وارد میشد.
امرایی بیان کرد: متأسفانه آن زمان هیچ آگاهی و اطلاعاتی درباره مراکز مشاوره یا حمایتی نداشتم. اگر میدانستم جایی هست که میتواند راهنماییام کند یا کمکم کند شرایط را بهتر مدیریت کنم، شاید هرگز چنین تصمیمی نمیگرفتم.
ناآگاهی و پشیمانی؛ بهای یک تصمیم نادرست
وی تصریح کرد: حالا که به گذشته فکر میکنم، حسرت بزرگی در دلم مانده است. بعضی تصمیمها جبرانپذیر نیستند و وقتی آدم دیر متوجه میشود، دیگر کاری از دستش برنمیآید.
این مادر رومشکانی گفت: به نظر من بخشی از این اتفاقها به فقر فرهنگی برمیگردد. وقتی آگاهی نباشد و افراد ندانند چه راههای حمایتی وجود دارد، تصمیمها بیشتر از روی ترس گرفته میشود.
وی اظهار داشت: به مادرانی که ممکن است در شرایط مشابه باشند توصیه میکنم قبل از هر تصمیمی حتماً مشورت بگیرند و تحتتأثیر حرف دیگران قرار نگیرند.
وقتی باورهای غلط مسیر زندگی را تغییر میدهد
بازوند، بانوی رومشکانی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان از تجربه تلخ خود سخن گفت؛ تجربهای که به گفته او تحتتأثیر نگاههای اجتماعی و باور اشتباه «تکفرزندی بهتر است» رقم خورده است.
وی اظهار داشت: زمانی که متوجه بارداریام شدم، از نظر مالی مشکل خاصی نداشتیم، اما ذهنیتم این بود که داشتن یک فرزند برای جایگاه اجتماعی و سبک زندگیمان بهتر است.
بازوند افزود: اطرافیان هم این طرز فکر را تأیید میکردند و میگفتند یک فرزند برای تربیت و امکانات کافی است. متأسفانه آن زمان از وجود مراکز حمایتی مانند مرکز «نَفَس» اطلاع نداشتم.
وی تصریح کرد: بعد از انجام سقط، نهتنها از نظر روحی دچار عذاب وجدان شدم، بلکه از نظر جسمی هم مدتی با مشکلاتی روبهرو شدم.
ضرورت تقویت حمایتهای اجتماعی
تجربههای میدانی نشان میدهد که مسائل جمعیتی تنها به مشکلات اقتصادی محدود نمیشود، بلکه ترکیبی از فقر مالی، فقر فرهنگی و ناآگاهی نقش مهمی دارد. ضعف در پشتوانه مالی، نبود اطلاعرسانی و کمبود فرهنگسازی باعث شده بسیاری از مادران از خدمات حمایتی محروم بمانند.
کارشناسان معتقدند افزایش بودجه، آموزش عمومی و اطلاعرسانی گسترده میتواند اثربخشی طرح «نَفَس» را افزایش دهد. با تقویت این محورها و مشارکت اجتماعی، میتوان سلامت مادران را حفظ کرد و گامی مؤثر در راستای تقویت بنیان خانواده برداشت.
انتهای خبر/
