به گزارش گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «دیار رومشکان»، جلال بازوند، استاد ادبیات دانشگاه آزاد اسلامی رومشکان نوشت: روز بزرگداشت زبان فارسی و استاد حسین شهریار، فرصتی است برای گرامیداشت شاعرانی که باهنر خود نهتنها زبان فارسی، بلکه هویت و فرهنگ ایرانی را به جهانیان معرفی کردهاند.
۲۷ شهریور، روزی است که به یاد استاد حسین شهریار و در راستای بزرگداشت زبان و ادب فارسی گرامی داشته میشود. این روز فرصتی است برای ارجنهادن به شاعر بزرگ معاصر و یادآوری اهمیت زبان فارسی در فرهنگ و هویت ایرانی. در دنیای امروز، حفظ و ترویج زبان فارسی بهعنوان یکی از ارکان هویت ایرانی نیازمند تلاشهای مستمر و جمعی است.
زبان فارسی، این میراث گرانبهای تمدن و فرهنگ ایرانی، همواره بستری برای شکوفایی اندیشه و هنر بوده است. از فردوسی، حافظ و سعدی گرفته تا شاعران معاصر، هر کدام بهنوعی به غنای این زبان افزودهاند. در میان این ستارگان درخشان، نام سید محمدحسین بهجت تبریزی، معروف به استاد شهریار، به شکلی ویژه میدرخشد. او نهتنها یکی از بزرگترین شاعران معاصر ایران است، بلکه زبان فارسی را با هنرمندی خاصی به تصویر کشیده و جایگاه آن را در ادبیات جهانی تثبیت کرده است.
شهریار با سرودن اشعار به زبانهای فارسی و ترکی آذربایجانی، پلی میان دو فرهنگ و زبان ایجاد کرد. اما نقش او در غنای زبان فارسی بیبدیل است. او با استفاده از زبانی ساده، روان و درعینحال عمیق، توانست احساسات و مفاهیم پیچیدهای را به شکلی دلنشین بیان کند. شعر «حیدربابایه سلام» که یکی از شاهکارهای او به زبان ترکی است، نشاندهنده علاقه و ارادت او به فرهنگ و زبان مادریاش است، اما در اشعار فارسی خود نیز اوج هنر و تسلطش بر این زبان را به نمایش گذاشته است. غزلهای او، مانند «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا»، نمونهای از اوج لطافت و شیرینی زبان فارسی است که در ذهن و زبان مردم جای گرفته است.
استاد حسین شهریار یکی از برجستهترین شاعران معاصر ایرانی است که در آثار خود با بهرهگیری از زبان فارسی، مفاهیم انسانی و اجتماعی را به زیبایی بیان کرد. اشعار او که اغلب در قالب شعرهای اجتماعی، حماسی و عاشقانه است، تأثیر زیادی بر جامعه ایرانی و جهان عرب گذاشته است. بهویژه شعر علیای همای رحمت که در آن به مدح مولا علی بن ابیطالب پرداخته است، نمونهای از هنر در خدمت ارزشهای انسانی است. شهریار با تسلط بر زبان فارسی، توانست عواطف و احساسات خود را به شکلی بینظیر به کلمات تبدیل کند.
زبان فارسی بهعنوان یکی از پرمحتواترین و قدیمیترین زبانهای دنیا، ظرفیتهای زیادی برای بیان مفاهیم فلسفی، اجتماعی، عاطفی و علمی دارد. این زبان نهتنها در عرصههای ادبی، بلکه در دنیای علم، فناوری و هنر نیز مورداستفاده قرار میگیرد. ازآنجاکه زبان فارسی در طول تاریخ، در متنهای مذهبی، فلسفی و علمی گوناگون مورداستفاده قرار گرفته است، هنوز هم در بسیاری از رشتهها از جمله پزشکی، ریاضیات و فیزیک، اثرات زبان فارسی در آثار قدما مشاهده میشود.
اما برای حفظ و گسترش زبان فارسی، اقدامات جدی و مؤثری باید صورت گیرد. در دنیای امروز، باتوجهبه تأثیر جهانیشدن و گسترش زبانهای دیگر مانند انگلیسی، نیاز به حفظ و ترویج زبان فارسی بیشازپیش احساس میشود. یکی از بهترین راهها برای این کار، تقویت آموزش زبان فارسی از سنین پایه است. آموزش شعرهای فارسی و معرفی شاعران بزرگ در مدارس میتواند به دانشآموزان کمک کند تا نهتنها با زبان، بلکه بافرهنگ و تاریخ خود آشنا شوند.
در کنار این، برگزاری جشنوارهها و مسابقات شعر و ادبیات فارسی میتواند موجب تقویت علاقه جوانان به این زبان شود. این جشنوارهها، هم برای ستایش شاعران بزرگ و هم برای کشف استعدادهای نو در عرصه ادبیات مفید هستند. چنین رویدادهایی باعث میشود تا نهتنها آثار شاعران مشهور، بلکه آثار نو و خلاقانه نسل جوان نیز به نمایش گذاشته شوند. همچنین، رسانهها و شبکههای اجتماعی نیز میتوانند نقش بسیار مؤثری در ترویج زبان فارسی ایفا کنند. از طریق تولید محتواهای آنلاین، پادکستها و برنامههای تلویزیونی میتوان زبان فارسی را به شیوهای جذاب و بهروز معرفی کرد.
زبان فارسی بهعنوان یکی از ارکان هویت ایرانی، نیاز به حمایت همهجانبه از سوی دولت، رسانهها و نهادهای فرهنگی دارد. باید در نظر داشته باشیم که تقویت زبان فارسی، نهتنها در مرزهای ایران بلکه در کشورهای فارسیزبان و در میان فارسیزبانان مقیم خارج از کشور نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. برگزاری کلاسها و دورههای زبان فارسی برای افراد غیرایرانی، بهویژه در کشورهایی که جمعیت فارسیزبان دارند، یکی از راههای مؤثر برای گسترش زبان فارسی در سطح جهانی است.
این روز، باید فرصتی باشد برای یادآوری اهمیت زبان فارسی و نقش آن در انتقال فرهنگ، هنر و هویت ملی ایرانیان. باتوجهبه گسترش روزافزون زبانهای جهانی، حفظ و ترویج زبان فارسی نیاز به تلاشهای مستمر و مداوم دارد.
۲۷ شهریور فرصتی است تا ما بهعنوان ایرانی، دوباره یادآوری کنیم که زبان فارسی نهتنها یک ابزار ارتباطی است، بلکه جزئی از فرهنگ، تاریخ و هنر ماست که باید آن را پاس بداریم و به نسلهای آینده منتقل کنیم. در نهایت، بزرگداشت روز شعر و ادب فارسی باید بهعنوان یک حرکت فرهنگی و اجتماعی در نظر گرفته شود که نهتنها به یاد شاعرانی چون حسین شهریار است، بلکه فرصتی است برای همگان تا ارزش زبان فارسی را درک کرده و در حفظ و گسترش آن سهیم شوند.
امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم تا با ترویج زبان فارسی، نهتنها در ایران، بلکه در سطح جهانی از این گنجینه فرهنگی بزرگ پاسداری کنیم.
