به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «دیار رومشکان»، حسن امرایی، خبرنگار و عکاس رسانهای اهل شهرستان رومشکان، از فعالان شناختهشده رسانهای استان لرستان است. او که سالها در عرصه رسانهها و نشر فعالیت کرده، بهویژه در زمینه اخبار و مشکلات منطقه رومشکان، نقش بسزایی در معرفی و اطلاعرسانی مسائل و نیازهای مردم دیار خود ایفا کرده است. علاقه و اشتیاق او به رسانه و ارتباطات، از سالها پیش و با سرودن شعر آغاز شده و بهتدریج در مسیر حرفهای به دنیای خبر و رسانههای استان کشانده شد. امروز، با وجود چالشها و تغییرات گسترده در دنیای رسانه، همچنان از طریق رسانههای دیجیتال و شبکههای اجتماعی به انتقال اخبار و اطلاعات برای مردم منطقه خود ادامه میدهد. در گفتگویی تفصیلی که با ایشان داشتیم، به بررسی روند فعالیتهای رسانهایشان، تجربههای موفق و چالشهای موجود در این حوزه پرداختهایم که در زیر میخوانید.
خودتان را معرفی کنید و بفرمایید چطور وارد دنیای رسانه شدید؟ حسن امرایی هستم، از اهالی شهرستان رومشکان. در حال حاضر بهعنوان خبرنگار و عکاس خبری در رسانههای شهرستان و استان فعالیت میکنم. فعالیت من در این عرصه به سالهای ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ برمیگردد. در آن زمان، علاقه بسیاری به شعر داشتم و همین علاقه مرا به سمت رسانههای آن دوران کشاند. در آن سالها با مجلاتی همچون “خانواده سبز”، “روزهای زندگی” و “راه زندگی” ارتباط برقرار کردم و سرودههایم در برخی از این نشریات منتشر شد. این اتفاق باعث شد که شور و هیجان زیادی در من ایجاد شود و انگیزهام برای ورود به عرصه رسانه دوچندان شد. بهتدریج تصمیم گرفتم اخبار و مشکلات منطقه رومشکان را به رسانههای مختلف منتقل کنم تا شاید بتوانم قدمی هر چند کوچک برای مردم زادگاهم بردارم.
چطور بهطور رسمی وارد عرصه خبرنگاری شدید؟
همانطور که گفتم، از طریق علاقهام به شعر وارد رسانه شدم، اما در اواسط سال ۸۹ بود که بهطور جدیتر وارد حوزه خبری شدم. آن زمان رومشکان هنوز شهرستان نشده بود و بهعنوان یک بخش به حساب میآمد. من از طریق تلفن و پیامک اخبار و رویدادهای این منطقه را به هفتهنامهها و نشریات استان لرستان منتقل میکردم. بعد از مدتی، آقای مجتبی پادروند که صاحب امتیاز ماهنامه “آفتاب رومشکان” بودند، به من پیشنهاد همکاری دادند و در این نشریه بهعنوان خبرنگار و مسئول روابط عمومی شروع به کار کردم. این کار باعث شد که بیشتر با رسانههای دیگر استان ارتباط برقرار کنم و اخبار و رویدادهای شهرستان رومشکان و کوهدشت را پوشش دهم.
آیا ماهنامه “آفتاب رومشکان” هنوز منتشر میشود؟ چه تغییراتی در روند رسانهای شما بعد از تعطیلی این نشریه رخ داد؟ متأسفانه نه، ماهنامه “آفتاب رومشکان” دیگر منتشر نمیشود. این نشریه تا اوایل سال ۹۲ فعال بود، اما بهدلیل عدم توجه و همکاری مسئولان وقت منطقه، نتوانست به کار خود ادامه دهد. در نهایت، دفتر نشریه به خرمآباد منتقل شد و با گسترش رسانههای دیجیتال، بسیاری از نشریات محلی به تعطیلی کشیده شدند. در همان زمان من به رسانههای دیجیتال علاقهمند شدم و در سال ۹۳ با کمک آقای علی ملکی، که آن زمان یک دانشآموز بود، وبسایتی با نام “رومشکان نیوز” راهاندازی کردیم. این سایت برای چندین سال فعال بود، اما بهدلیل مشکلات مالی و عدم همکاری مسئولان، مجبور شدیم فعالیتمان را در شبکههای اجتماعی مانند تلگرام ادامه دهیم. خوشبختانه این فعالیتها همچنان ادامه دارد و اخبار و مسائل منطقه رومشکان را از طریق همین کانالها اطلاعرسانی میکنیم.
آیا با وجود رشد رسانههای دیجیتال، ارتباط شما با نشریات و رسانههای چاپی استان قطع شد یا همچنان به این ارتباطات ادامه دادید؟
خوشبختانه ارتباط من با نشریات چاپی استان قطع نشده است. در تمام این سالها، چه در دوران فعالیت ماهنامه “آفتاب رومشکان” و چه در زمانهای بعد از آن، همواره با روزنامهها و هفتهنامههای مختلف استان در ارتباط بودم. برای من افتخار بزرگی است که توانستهام بخشی از مشکلات مردم شهرستان رومشکان را از طریق این رسانهها به مسئولان استانی و کشوری منتقل کنم. علاوه بر این، در این سالها تصاویر و گزارشهایی از مناسبتهای مختلف مذهبی و ملی شهرستان تهیه کردهام که در نشریات استان منتشر شدهاند. همچنین، مصاحبههایی با هنرمندان و افراد نخبه شهرستانهای کوهدشت و رومشکان داشتم که در این رسانهها به چاپ رسیده است. یکی از افتخارات من این است که سرودههای شاعران این دیار را در نشریات استانی بهعنوان یک سند مکتوب منتشر کردهام.
شما تجربههای زیادی در حوزه خبرنگاری و عکاسی خبری دارید. در این مسیر، بزرگترین چالشهایی که با آن مواجه بودهاید، چه بوده است؟ یکی از بزرگترین چالشها، کمبود توجه و همکاری از سوی مسئولان محلی و استانی بوده است. بسیاری از مواقع احساس کردهام که مسئولان برای حل مشکلات مردم و ارائه اخبار صحیح و بهروز توجه کافی ندارند. همین مسأله باعث شده که در برخی از مواقع نتوانیم بهطور کامل و جامع مسائل و مشکلات مردم را به رسانههای ملی و استانی منتقل کنیم. همچنین، با رشد رسانههای دیجیتال، رقابت زیادی در این فضا بهوجود آمده است که گاهی باعث سختتر شدن کار خبرنگاران محلی میشود. علاوه بر این، تأمین منابع مالی برای ادامه فعالیتهای رسانهای، بهویژه در سطح محلی، همیشه یک چالش بزرگ بوده است.
به نظر شما آینده رسانههای محلی و فعالیتهای خبرنگاری در این سطح چگونه خواهد بود؟ با توجه به پیشرفت تکنولوژی و گسترش شبکههای اجتماعی، آینده رسانههای محلی و خبرنگاری در این سطح بهطور قطع تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. اما من اعتقاد دارم که خبرنگاری همچنان نقش اساسی در آگاهیبخشی به جامعه خواهد داشت. رسانههای محلی بهویژه در شهرستانها و مناطق کوچک میتوانند پل ارتباطی میان مردم و مسئولان باشند. اگرچه چالشها و مشکلات زیادی در این مسیر وجود دارد، اما با توجه به نیاز مردم به اطلاعات دقیق و شفاف، همیشه جایگاه ویژهای برای خبرنگاران محلی خواهد بود.
در پایان، اگر بخواهید پیامی به همکاران خود در عرصه رسانه و مردم منطقه رومشکان بدهید، چه میگویید؟ پیام من این است که خبرنگاری تنها یک شغل نیست، بلکه یک رسالت است. ما بهعنوان خبرنگاران باید همواره در راستای امانتداری و صداقت عمل کنیم و اخبار و اطلاعات را به درستی به مردم منتقل کنیم. همچنین از مردم عزیز شهرستان رومشکان درخواست دارم که همچنان با ما همکاری داشته باشند و مشکلات و نیازهای خود را با ما در میان بگذارند تا بتوانیم در کنار هم، گامهای مؤثری برای پیشرفت منطقهمان برداریم.
