در نخستین سالگرد پرواز مرد میدان

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی “دیار رومشکان”یک سال از آن روز تلخ می‌گذرد؛ روزی که خبر ناگهانی و دردناک سقوط بالگرد و شهادت رئیس‌جمهوری که مردم او را «مرد میدان» می‌نامیدند، همه را در بهت و غم فرو برد. حالا، در اولین سالگرد پرواز آیت‌الله سیدابراهیم رئیسی، لازم است بیشتر از همیشه درباره نقش رسانه صحبت کنیم. رسانه‌ها امروز فقط نباید یادآور یک حادثه باشند، بلکه باید حافظ راه و منش مدیری باشند که به‌دور از هیاهو، برای مردم کار کرد.
آیت‌الله رئیسی برای مردم بودن را به‌خوبی معنا کرد. از روزهای قضاوت تا ریاست قوه قضائیه و در نهایت ریاست‌جمهوری، همیشه کوشید تا نزدیک مردم باشد، صدای آن‌ها را بشنود و برای حل مشکلاتشان به میدان بیاید. او هر هفته در استانی حاضر می‌شد، بی‌تکلف پای حرف مردم می‌نشست، پروژه‌های نیمه‌تمام را پیگیری می‌کرد و تلاش می‌کرد امید را به جامعه برگرداند.
اما سؤال این است: رسانه امروز چقدر توانسته این واقعیت‌ها را درست، بی‌اغراق و مستند نشان دهد؟ چقدر سفرها، تصمیم‌ها، پیگیری‌ها و دغدغه‌های شهید رئیسی در قاب دوربین‌ها ثبت شد؟ چقدر از زندگی ساده‌اش نوشتیم؟ آیا ما توانسته‌ایم تصویری واقعی از او برای نسل‌های آینده به جا بگذاریم؟
واقعیت این است که مردم، آیت‌الله رئیسی را نه فقط در قاب‌های تلویزیونی، بلکه از نزدیک شناختند؛ از جلسات سرزده در مناطق محروم، از خاک کفش‌هایش بعد از بازدید از روستاها، از لبخندش به پیرمردی که از بی‌آبی گلایه داشت. مردم این‌ها را دیدند و به همین دلیل بود که در مراسم تشییع، میلیون‌ها نفر با دل و جان آمدند. این اتفاق ساده نبود؛ پیام داشت. رسانه‌ها باید این پیام را بگیرند و منتقل کنند.
ما خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای باید بدانیم اگر امروز روایت نکنیم، فردا ممکن است این خدمت‌ها فراموش شود یا به شکل دیگری روایت شود. رسانه باید زبان مردم باشد، اما هم‌زمان آینه تلاش کسانی باشد که برای مردم زیستند و رفتند.
نباید راه شهید رئیسی را فقط به یک نام در تقویم محدود کرد. رسانه باید یادآور باشد که او چطور در میدان ماند، چطور خود را جدا از مردم ندید، و چطور با کمترین امکانات، بیشترین خدمت را می‌خواست ارائه دهد. مردم به او اعتماد داشتند، چون صداقت در رفتار و گفتارش می‌دیدند.
در این سالگرد، خوب است رسانه‌ها به جای تکرار کلیشه‌ها، به سراغ مردم بروند؛ از آن‌ها درباره خاطراتشان با رئیس‌جمهور بپرسند، خدماتی را که در شهر یا استانشان به نتیجه رسید مستند کنند و روایت‌هایی زنده، واقعی و بدون بزرگ‌نمایی ارائه دهند. این بزرگ‌ترین خدمت رسانه است به راهی که یک شهید آغاز کرد.
امروز، زمان آن است که ما در فضای مجازی، در گزارش‌ها، در برنامه‌های صوتی و تصویری، صدای راه او باشیم؛ راهی که هنوز ادامه دارد.