به گزارش دیار رومشکان، در سالهای اخیر، استفاده از تلفن همراه در میان کودکان و نوجوانان رشد چشمگیری داشته و به یکی از چالشهای مهم نظام آموزشی تبدیل شده است.
این وسیله که در روزگاری نه چندان دور، تنها برای برقراری ارتباط تلفنی از طریق تماس یا ارسال پیامک مورد استفاده قرار میگرفت، امروز با تنوع امکانات، به بخش جداییناپذیری از زندگی روزمره انسانها تبدیل شده است.
البته باید توجه داشت که با وجود مزایای قابل توجه آن، استفاده بدون ضابطه تلفن همراه میتواند مشکلاتی را برای دانشآموزان، والدین و معلمان به همراه داشته باشد.
برخی والدین آن را عاملی برای آشنایی فرزندان با فناوریهای نوین میدانند، در حالی که برخی دیگر نسبت به اثرات منفی آن بر تمرکز، روابط اجتماعی و عملکرد درسی فرزندان خود ابراز نگرانی میکنند. مدارس نیز ناچار به تعیین قوانین و راهکارهایی برای کنترل این پدیده نوظهور شدهاند.
در همین راستا میزگردی با موضوع کاربرد تلفن همراه در مدرسه؛ فرصتی برای یادگیری یا تهدیدی برای تمرکز
انجام شد تا تصویری واقعیتر از دغدغهها، نگرانیها و نگاههای متفاوت به استفاده از تلفن همراه در مدرسه ارائه گردد که مشروح آن را در ادامه میخوانید؛
تلفن بخشی از زندگی امروزی شده است
زهرا شکری، مادر یک دانشآموز پایه چهارم، با اشاره به تأثیر استفاده از تلفن همراه بر رفتار فرزندش اظهار داشت: بعد از اینکه برای دخترم تلفن همراه تهیه کردیم، متوجه تغییراتی در برنامهریزی روزانه و تمرکزش شدم. انجام تکالیف گاهی به تأخیر میافتاد و علاقهاش به کتابخوانی هم کمتر شده بود.
وی افزود: ما نمیتوانیم استفاده از تلفن همراه را بهطور کامل حذف کنیم، چون بخشی از زندگی امروزی شده است. اما باید برای آن قانون بگذاریم. در خانه ما، ساعت مشخصی برای استفاده تعیین کردهایم و سعی داریم محتوایی که استفاده میکند هم مفید باشد.
این مادر ادامه داد: مشکل اینجاست که برخی والدین بدون نظارت یا آگاهی، تلفن همراه را در اختیار کودک قرار میدهند. اگر خانوادهها با مدرسه همکاری نداشته باشند، کنترل این مسئله دشوار میشود و میتواند مشکلاتی حتی بزرگ و جبرانناپذیر را در پی داشته باشد.
شکری در پایان تأکید کرد: برای اینکه بچهها یاد بگیرند چگونه از تکنولوژی درست استفاده کنند، باید آموزش، نظارت و الگو از خانه شروع شود و مدرسه هم در این مسیر نقش پشتیبان و راهنما داشته باشد.
در مقاطع پایین تحصیلی، دانشآموزان درک درستی از حد و مرز استفاده از تلفن همراه ندارند
فرنوش برندک، مدیر مدرسه ابتدایی، در گفتگو با خبرنگار دیار رومشکان اظهار داشت: موضوع استفاده از تلفن همراه در مدرسه یکی از دغدغههای امروز ماست. در مقاطع پایین تحصیلی، دانشآموزان هنوز درک درستی از حد و مرز استفاده از این وسیله و امکانات آن را ندارند و همین مسئله باعث بروز مشکل میشود.
وی افزود: در مدرسه ما استفاده از تلفن همراه ممنوع است، اما آنچه بیش از همه اهمیت دارد، نقش خانواده در مدیریت این ابزار در منزل است. اگر کودک به استفاده بیرویه عادت کند، نمیتوان انتظار داشت که در مدرسه این رفتار اصلاح و برطرف شود.
این مدیر مدرسه با اشاره به محتوای نامناسب برخی برنامهها و شبکههای اجتماعی گفت: گاهی دانشآموزانی را میبینیم که از سن کم به فضاهایی دسترسی دارند که مناسب سنشان نیست. نبود آگاهی و نظارت در خانه، مسیر تربیت مدرسه را هم چالش میکشاند.
برندک در پایان تأکید کرد: بهجای برخورد صرفاً بازدارنده، باید به دانشآموز بیاموزیم که چگونه از تلفن همراه در مسیر یادگیری استفاده کند. نقش والدین در این زمینه حیاتی است؛ خانوادهای که با کودک گفتگو کند، او را محدود نمیکند، بلکه همراهش میشود.
تلفن همراه میتواند برای درس خواندن مفید باشد، به شرطی که درست استفاده شود
علیرضا امرایی، دانشآموز پایه هفتم، در گفتگو با خبرنگار دیار رومشکان اظهار داشت: تلفن همراه میتواند برای درس خواندن مفید باشد، به شرطی که درست استفاده شود. من بعضی وقتها برای پیدا کردن اطلاعات درسی یا ارتباط با دوستانم از گوشی استفاده میکنم، اما سعی میکنم از برنامههای سرگرمکننده کمتر استفاده کنم.
وی افزود: در مدرسه ما، استفاده از گوشی در ساعات درس ممنوع است و این موضوع کمک میکند تا تمرکز دانشآموزان حفظ شود. البته بعضی از بچهها گوشی را با خود میآورند و گاهی پنهانی استفاده میکنند که این خودش مشکلساز میشود.
این دانشآموز مقطع متوسطه اول با اشاره به نقش خانوادهها در این زمینه بیان کرد: پدر و مادرم زمان مشخصی برای استفاده از گوشی تعیین کردهاند. اول باید تکالیفم را انجام بدهم، بعد اجازه دارم با گوشی بازی کنم یا از برنامههای آموزشی استفاده کنم. این برنامهریزی باعث شده وقتم هدر نرود.
علیرضا در پایان اظهار داشت: اگر مدرسه و خانواده هر دو با هم به ما آموزش بدهند که چطور از تلفن همراه درست استفاده کنیم، خیلی از مشکلات حل میشود. ما هم باید یاد بگیریم که درست و مناسب و بر اساس معیارهای خانواده و مدرسه از این وسیله استفاده کنیم.
نتیجهگیری:
بررسی دیدگاههای خانواده، مدرسه و خود دانشآموزان نشان میدهد که مسئله استفاده از تلفن همراه در مدارس، نه یک تهدید کامل است و نه یک فرصت مطلق. آنچه اهمیت دارد، وجود آگاهی، نظارت، قانونگذاری و همکاری مستمر میان خانواده و مدرسه است. تنها در صورتی میتوان از ظرفیتهای مثبت فناوری برای رشد دانشآموزان بهره گرفت که از آسیبهای احتمالی آن غافل نشد و با آموزشهای مناسب و نظارتهای کافی، چالشها آن را مدیریت و مهار شوند.
