به گزارش دیار رومشکان، بسیاری از افراد سواد رسانهای را همان تربیت رسانهای میدانند ولی علیرغم شباهت ظاهری تفاوتهایی در معنا و منظور میان سواد رسانهای و تربیت رسانهای وجود دارد.
در سواد رسانهای محور اصلی خود رسانه است، افراد باید نسبت به آن و نحوه استفاده، ارزیابی و تجزیه و تحلیل پیامها به مهارت کافی برسند تا بتوانند پیامهای مثبت و سازنده را از پیامهای منفی و مخرب تشخیص دهند، اما در بحث تربیت رسانهای ما با موضوع بسیار گستردهتری روبرو هستیم چون محور اصلی در تربیت رسانه انسان است. یک نظام با اجزای به هم پیوسته شامل خانواده، مدرسه، محیط اجتماعی و از همه مهمتر رسانهها در فرایند تربیت رسانهای دخیلاند.
خواسته یا ناخواسته فضای مجازی رسانهها بر روی فرزندان ما تاثیر میگذارند و در لایههای عمیقتر منجر به وجود آمدن یک هویت جدید برای افراد میشود. این طبیعی است که حضور میلیونها فرد با افکار و عقاید مختلف و نظرات متفاوت در بستر فضای رسانه بتواند تاثیریگذاری بسیاری بر شخصیت کودکان و نوجوانان داشته باشند. اگر رسانهها بدون نظارت و بیقاعده در دسترس کودکان و نوجوانان قرار بگیرند در آینده همان رسانهها الگوی رفتاری آنها خواهند شد. به همین سبب باید مراقب ورودیهای ذهن کودکان و نوجوانانمان باشیم و تربیت رسانهای را که شامل سواد رسانهای و نحوه مدیریت و استفاده از رسانههاست از دوره کودکی آغاز کنیم. در این راستا وظایف والدین مدیریت استفاده از رسانهها، تعیین قوانین استفاده از رسانه و همچنین نظارت و مدیریت ابزارهای رسانهای است.
در دنیای امروزه ما رسانهها را میتوان در خدمت پرورش استعداد به کار بست چرا که رسانه بویژه برای کودک و نوجوان همانند شمشیری دو لبه است بدین معنی که هم شامل فرصتهای متعدد و هم تهدیدهای بسیار زیادی است که والدین با آگاهیبخشی و آموزش در این زمینه میتوانند همان تهدیدها را به فرصت تبدیل کنند.
برای رسیدن به این هدف رعایت نکات زیر میتواند در ایمن نگهداشتن فضای رسانه و جلوگیری از آسیبهای آن برای فرزندان بسیار موثر باشد:
عدم تهیه گوشی شخصی برای کودک و نوجوان و و استفاده آنان از گوشیهای اشتراکی است؛ یعنی استفاده از تلفن همراه والدین؛ فرزندان نباید با این ابزار خلوت کنند به عبارتی دستگاه رسانهای در حضور والدین استفاده شود.
استفاده از ابزارهای رسانهای مانند گوشی یا لپتاپ بهحدی باشد که باعث افت تحصیلی کودکان نشود و در صورت مشاهده هر گونه افت تحصیلی محدودیت بیشتری اعمال شود و حتی میتوان رسانه را از اختیار کودک خارج کرد. اگر زمانی برای استفاده فرزندان وضع کردید یعنی با قوانین و قواعد خواستید رسانه را در اختیار آنان قرار دهید زمان استفاده در ساعات روز باشد و از استفاده شبانه پرهیز شود.
استفاده از فیلترشکنها را ممنوع کنید و اگر به دلیل مسائل فیلترینگ و دسترسی به پیامرسانهای فیلتر شده مجبورید به استفاده هستید، فیلترشکنها را در اختیار فرزندان خود قرار ندهید و یا در فضای تلفن همراه خود آنها را پنهان کنید. انجام بازیهایی با محتوای قتل، مسائل غیراخلاقی، سرقت و هیجانهای کاذب را ممنوع کنید زیرا کودک در دنیای بازی خودپنداری میکند و با کاراکتر اصلی نیز همزاد پنداری دارد و چنین بازیهایی باعث آسیبهای جسمانی و روانی کودک به خود و یا به دیگران خواهد شد.
احسان پادروند دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی
انتهای خبر/
