داریوش جمشیدیانی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی دیار رومشکان، اظهار داشت: شهرستان رومشکان قطب تولید طالبی در سطح استان است و شرایط آب و هوایی خاص شهرستان به ویژه در ایام برداشت محصول با روزهای گرم و بلند و شبهای خنک، سبب کیفیت بالا، طعم شیرین و آبدار بودن محصول طالبی تولیدی در رومشکان شده که رتبه نخست استان را داراست و سالانه بیش از ۵ هزار تن از این محصول در شهرستان تولید و روانه بازار میشود.
وی افزود: در سال زراعی جاری ۱۷۰ هکتار از اراضی کشاورزی سطح شهرستان به کشت محصول طالبی اختصاص یافته که به طور میانگین از هر هکتار، ۲۵ تا ۳۰ تن طالبی برداشت شده است.
رئیس جهاد کشاورزی شهرستان رومشکان تصریح کرد: کار برداشت طالبی در شهرستان رومشکان تا اواسط مرداد ادامه دارد و علاوه بر نیاز مصرف استان، به استانهای همجوار و تهران نیز صادر میشود.
جمشیدیانی با اشاره به مشکلات کشاورزان در بحث فروش محصول، بیان داشت: فروش محصولات به صورت سبز به دلیل مشکلات اقتصادی و عدم وجود سردخانه برای نگهداری محصول از مشکلات اصلی بخش کشاورزی است. نبود بازارچه عرضه مستقیم محصول، در شهرستان رومشکان و شهرستانهای همجوار و متعاقب آن تحمیل هزینه حقالعمل جابجایی به کشاورز از دیگر مشکلات است.
رئیس جهاد کشاورزی شهرستان رومشکان عنوان نمود: کشاورزان، امروز وضعیت معیشتی مناسبی ندارند در حالی که از گذشته خمس و زکات به محصولات کشاورزی تعلق گرفته که این نشان دهنده وضعیت مالی مناسب کشاورزان بوده است در صورتی که کشاورزی امروز یک کشاورزی معیشتی است چرا که ما از آب که یک امانت بین نسلی است حداکثر استفاده با حداقل درآمد را داریم. و اگر بخواهیم کشاورزی ما یک کشاورزی سود ده باشد باید کشاورزی معیشتی به کشاورزی اقتصادی تبدیل شود و تولید محصول و فروش محصولاتمان با حداقل هزینه و حداکثر فرآوری به فروش برسد.
وی اضافه کرد: عدم وجود سردخانه و تجهیزات نگهداری، عدم بازارهای عرضه و تقاضای محصول باعث شده محصول اول که نوبرانه به حساب میآید با قیمت مناسب به فروش برسد و مابقی محصول با افت شدید قیمت مواجه شود.
جمشیدیانی در خاتمه یادآور شد: عدم نیازسنجی کلان توسط وزارتخانه در مورد طالبی که عمده تولید آن در چند استان است باعث شده عرضه و تقاضای این محصول همخوانی نداشته باشد. از طرفی دیگر، وزارت جهادکشاورزی نقشی مروجی و ترویجی دارد و هیچگونه اهرم نظارتی و حاکمیتی برای تعیین میزان سطح زیر کشت یک محصول ندارد. موارد ذکر شده و عدم حمل به موقع و همچنین عدم همخوانی حوزه تولید و نیاز، وجود دلال در بحث فروش محصولات کشاورزی، عدم حمایت دولت از محصولات صیفی که فاسد پذیرند و کمبود آب، علاوه بر سوق دادن کشاورزی به سمت معیشتی بودن باعث کاهش سالانه سطح زیر کشت محصولاتی مثل طالبی نیز شده است.
انتهای خبر/
