به گزارش دیار رومشکان، رسانهها در حال حاضر بخش جدایی ناپذیر زندگی مردم هستند. مردم در طول شبانه روز از محتواهای اجتماعی، سیاسی اقتصادی، آموزشی و سرگرمی رسانهها استفاده میکنند.
امروزه افراد از ابتدای حیات خود با رسانهها بزرگ میشوند و خواه یا ناخواه تاثیر آن را در زندگی افراد میبینیم.
در جهان شاهد پیدایی نوع جدیدی از جنبش در حوزه وسیع ارتباطات هستیم که توسط فناوریها و تکنولوژیهای نوین ارتباطی به وجود آمده و باعث دگرگونیهای بسیار زیادی شده است. دستهای از این دگرگونیها در جهتهای بسیار سازنده و مثبت بوده اما حقیقتاً زیانهایی را با خود نیز به همراه داشته است یکی از مهمترین زیانهای آن از بین بردن بنیان خانواده است.
سازنده و مثبت بودن به این دلیل است که این فناوری قطعاً باعث افزایش سطح آگاهیهای خانواده شده اما در مواردی باعث ایجاد ناهنجاریهایی در سطح خانوادهها هم بوده است چون خانواده مهمترین نقش را در تربیت فرزندان دارد و مهمترین رکن جامعه محسوب میشود لذا داشتن اطلاعات و مهارتهای لازم در زمینه بهرهبندی از پیامهای رسانهای و فناوریها میتواند استفاده ما را از رسانهها موثرتر پویاتر و لذت بخشتر کند به طوری که ما به راحتی تحت تاثیر ارزشها و عقاید نادرست ایدئولوژیهای خاص رسانه قرار نگیریم.
تا زمانی که شکاف میان اقلیتهای کنترل کننده ارتباط و عامه مردم که در معرض تاثیر آن قرار دارند رو به افزایش است نیاز به مبادله دانش و بالا بردن سطح آگاهی در خصوص استفاده از پیامهای رسانهای سنجیده و هدفمند، ضروری است.
در ارتباط با این افزایش سطح آگاهی موضوع بسیار مهم سواد رسانهای به میان میآید که میتواند نگاه افراد جامعه را نسبت به صحیح و یا غلط بودن پیامهای رسانهای یا قابل اشاعه بودن یا نبودن آنها را توسعه دهد.
در تعریف سواد رسانهای میتوان گفت که این مهم به دنبال این است که به افراد توانایی لازم برای استفاده از رسانهها را آموزش بدهد. به طوری که فرد بتواند ضمن درک و تحلیل و ارزیابی پیامهای رسانههای مختلف، پیامهای مثبت، مفید و سازنده را از پیامهای منفی، مضر و بیمحتوا تشخیص بدهد. یعنی فرد آگاهانه در برابر رسانهها قرار بگیرد و توانایی دسترسی به پیامهای مورد نظر خود را از میان انبوهی از پیامها، داشته باشد و با تجزیه و تحلیل انتقادی و ارزیابی از این پیامها به درک درستی از آنها برسد.
آموزش نحوه استفاده از اینترنت و فضای مجازی و همچنین کاربرد رسانههای مختلف در دسترس بشر برای نوع بشر میتواند امنیت اخلاقی در خانوادهها را افزایش داده و نگرانی والدین، نسبت به مشکلات رفتاری اخلاقی و اجتماعی و تحصیلی فرزندان را کاهش دهد.
فضای مجازی در واقع یک تیغ دولبه است که میتواند مضر یا مفید عمل کند. بهترین راه برای کاهش آسیبهای فضای مجازی به کارگیری تکنیکهای موثر و آموزش سواد رسانهای به اعضای خانواده و جامعه است. این آموزشها نیازمند یک برنامه کلی در سطح کشور به خصوص از مسیر آموزش و پرورش میباشد که با برگزاری کارگاههای آموزشی در مدارس و یا در قالب برگزاری جلسات انجمن اولیا و مربیان و دعوت از والدین برای شرکت فعال در این دورهها میتوان امیدوار بود که جنبه استفاده مثبت و سازنده از فضای مجازی در محیط کاری و خانوادگی بسیار بیشتر از جنبههای منفی و مخرب آن باشد.
احسان پادروند دکترای روانشناسی تربیتی
انتهای خبر/
