روانشناسی و مشاوره یک رشتهای تخصصی است که فرد باید سالها در این رشته مطالعه، دانش اندوزی و به صورت عملی با کیسهای متفاوت کار کند تا به فردی متخصص در حیطه مشاوره تبدیل شود. اینکه دانش آموزی در رشته ای پرطرفدار(پزشکی ،دندان پزشکی،دارو سازی ،تربیت معلم) پذیرش میگیرد و در ابتدای مسیر کسب دانش قرار دارد و از همه مهمتر هیچ آگاهی و شناختی نسبت به علم روانشناسی و مشاوره ندارد ،نباید خودش را به عنوان یک مشاور تحصیلی به دیگران معرفی کند. حالا شما فکر کنید این عزیزان بصورت مجازی نیز به اصطلاح مشاوره بدهند.. تو خود حدیث مفصل بخوان ازین مُجمل….
البته متاسفانه دانش آموزان و والدین آنها گمان میکنند چون فلان دانش آموز رشته پزشکی قبول شده است پس او نیز میتواند تو را به یک دانشجوی پزشکی تبدیل کند!!
یک مشاور باید بتواند با توجه به اصول و دانش روان شناسی و مشاوره ،دانش آموز را بر اساس نیازها، توانمندیها، امکانات و حتی سطح زندگی اجتماعی و فرهنگی آن شهر و روستا مورد ارزیابی قرار دهد تا بتواند برنامه ای تخصصی و متناسب با ویژگی های که دارد به دانش آموز ارائه کند. من نباید روشی را که خودم درس خواندهام را به فرد دیگری دیکته کنم.این راهکاری بسیار ناصحیح ست.چون هر انسان توانایی های منحصر به فرد و ویژگیهای شخصیتی،خانوادگی خاص خود را دارد. متاسفانه دانش آموزانی به ما رجوع میکنند که چند ماه را از این عزیزان مشاوره گرفتند اما متاسفانه وضعیت به مراتب بحرانیتر شده که دلایلش مواردی بود که در بالا اشاره کردم. بنابراین اینکه دانش آموزی که پزشکی قبول میشود پس میتواند مشاورخوبی باشد یک تفکر غلط و جبران ناپذیر است..
دکتر احسان پادروند
روان شناس و مشاور تحصیلی
